Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 24

۞قَٰلَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكُم بِأَهۡدَىٰ مِمَّا وَجَدتُّمۡ عَلَيۡهِ ءَابَآءَكُمۡۖ قَالُوٓاْ إِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ

[پيامبرشان] گفت: آيا حتي اگر براي شما [آيين] هدايت كننده‌تري از آنچه كه پدران خود را بر آن يافته ايد، آورده باشم؟ گفتند: ما به آنچه كه به آن فرستاده شده ايد، كافر مي‌باشيم



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 25

فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُكَذِّبِينَ

و همان بود كه از آنها انتقام گرفتيم، و ببين كه عاقبت تكذيب كنندگان چگونه بود



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 26

وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦٓ إِنَّنِي بَرَآءٞ مِّمَّا تَعۡبُدُونَ

و [اى پيامبر! به ياد آور] آن زماني را كه ابراهيم براي پدر و قوم خود گفت: من از آنچه شما مي‌پرستيد بيزارم



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 27

إِلَّا ٱلَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُۥ سَيَهۡدِينِ

به جز آن ذاتي كه مرا آفريده است، كه به زودي مرا هدايت مي‌كند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 28

وَجَعَلَهَا كَلِمَةَۢ بَاقِيَةٗ فِي عَقِبِهِۦ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ

و [ابراهيم] كلمة [توحيد] را سخن ماندگاري در ميان نسلهاي بعد از خود قرار داد، تا باشد كه [به سوي الله] بازگردند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 29

بَلۡ مَتَّعۡتُ هَـٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ جَآءَهُمُ ٱلۡحَقُّ وَرَسُولٞ مُّبِينٞ

بلكه اينان و پدران شان را [از نعمتها] بر خوردار ساختيم، تا آنكه حق را و پيامبر روشنگري [محمد ] براي شان آمد، بشناسند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 30

وَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلۡحَقُّ قَالُواْ هَٰذَا سِحۡرٞ وَإِنَّا بِهِۦ كَٰفِرُونَ

و چون حق [كه قرآن باشد] براي شان آمد، گفتند: اين سحري است، و ما به آن كافر مي‌باشيم



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 31

وَقَالُواْ لَوۡلَا نُزِّلَ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانُ عَلَىٰ رَجُلٖ مِّنَ ٱلۡقَرۡيَتَيۡنِ عَظِيمٍ

و گفتند: چرا اين قرآن بر شخص بزرگي از اين دو شهر [كه مكه و طائف باشد] نازل نگرديد



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 32

أَهُمۡ يَقۡسِمُونَ رَحۡمَتَ رَبِّكَۚ نَحۡنُ قَسَمۡنَا بَيۡنَهُم مَّعِيشَتَهُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَرَفَعۡنَا بَعۡضَهُمۡ فَوۡقَ بَعۡضٖ دَرَجَٰتٖ لِّيَتَّخِذَ بَعۡضُهُم بَعۡضٗا سُخۡرِيّٗاۗ وَرَحۡمَتُ رَبِّكَ خَيۡرٞ مِّمَّا يَجۡمَعُونَ

آيا آنها رحمت پروردگار تو را تقسيم مي‌كنند، ما معيشت آنها را در زندگي دنيا ميان شان تقسيم كرديم، و عدة را بر عدة ديگري برتري هايي داده ايم، تا بعضي از آنان، بعض ديگر را به خدمت بگيرند، و رحمت پروردگار تو، از آنچه كه آنان جمع آوري مي‌كنند، بهتر است



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 33

وَلَوۡلَآ أَن يَكُونَ ٱلنَّاسُ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ لَّجَعَلۡنَا لِمَن يَكۡفُرُ بِٱلرَّحۡمَٰنِ لِبُيُوتِهِمۡ سُقُفٗا مِّن فِضَّةٖ وَمَعَارِجَ عَلَيۡهَا يَظۡهَرُونَ

و اگر نه آن بود كه همة مردم يك گروه مي‌شدند، سقف خانه هاي كساني را كه به [بزرگان] رحمن كافر مي‌شدند از نقره مي‌ساختيم، و نردبانهايي [قرار مي‌داديم] كه از آنها بالا روند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 34

وَلِبُيُوتِهِمۡ أَبۡوَٰبٗا وَسُرُرًا عَلَيۡهَا يَتَّكِـُٔونَ

و براي خانه هاي شان در هايي [از نقره] و تخت هايي [از نقره] قرار مي‌داديم، تا بر آنها تكيه زنند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 35

وَزُخۡرُفٗاۚ وَإِن كُلُّ ذَٰلِكَ لَمَّا مَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَٱلۡأٓخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُتَّقِينَ

و تجملات [ديگري نيز براي شان مي‌داديم]، و همة اينها جز متاع زندگي دنيا چيز ديگري نيست، و [نعمتهاي] آخرت در نزد پروردگارت براي پرهيزگاران است



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 36

وَمَن يَعۡشُ عَن ذِكۡرِ ٱلرَّحۡمَٰنِ نُقَيِّضۡ لَهُۥ شَيۡطَٰنٗا فَهُوَ لَهُۥ قَرِينٞ

و هر كسي كه از ياد [الله] مهربان روي گردان و غافل شود، شيطاني برايش مي‌گماريم كه با او همنشين باشد



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 37

وَإِنَّهُمۡ لَيَصُدُّونَهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِيلِ وَيَحۡسَبُونَ أَنَّهُم مُّهۡتَدُونَ

و همانا كه آن [شياطين] انسانها را از راه [راست] باز مي‌دارند، و [با آنهم] آنان مي‌پندارند، كه هدايت شدگان اند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 38

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَنَا قَالَ يَٰلَيۡتَ بَيۡنِي وَبَيۡنَكَ بُعۡدَ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ فَبِئۡسَ ٱلۡقَرِينُ

تا آنكه چون اين شخص در نزد ما حاضر شود، [به همنشين خود] مي‌گويد: ايكاش بين من و بين تو به اندازة مشرق و مغرب فاصله مي‌بود، و تو همنشين بدي بودي



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 39

وَلَن يَنفَعَكُمُ ٱلۡيَوۡمَ إِذ ظَّلَمۡتُمۡ أَنَّكُمۡ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ

و چون ستم كرده ايد، [اين سخنان] براي شما فائدة ندارد، و همة شما در عذاب شريك مي‌باشيد



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 40

أَفَأَنتَ تُسۡمِعُ ٱلصُّمَّ أَوۡ تَهۡدِي ٱلۡعُمۡيَ وَمَن كَانَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ

[اي پيامبر!] آيا تو مى‌‌تواني اشخاص كَرْ را بشنواني، و يا اشخاص كُوْر، و كساني را كه در گمراهي آشكاري مي‌باشند، هدايت نمايي



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 41

فَإِمَّا نَذۡهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنۡهُم مُّنتَقِمُونَ

و آنگاه كه تو را [از اين دنيا] ببريم، از آنان انتقام خواهيم گرفت



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 42

أَوۡ نُرِيَنَّكَ ٱلَّذِي وَعَدۡنَٰهُمۡ فَإِنَّا عَلَيۡهِم مُّقۡتَدِرُونَ

يا آنچه را كه از [عذاب] به ايشان وعده داده ايم، به تو نشان خواهيم داد، زيرا ما بر آنان قادر مي‌باشيم



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 43

فَٱسۡتَمۡسِكۡ بِٱلَّذِيٓ أُوحِيَ إِلَيۡكَۖ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ

پس [اي پيامبر!] به آنچه به تو وحي شده است، تمسك بجوي، كه به يقين تو بر راه راستي قرار داري



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 44

وَإِنَّهُۥ لَذِكۡرٞ لَّكَ وَلِقَوۡمِكَۖ وَسَوۡفَ تُسۡـَٔلُونَ

و [اي پيامبر!] همانا اين قرآن براي تو، و براي قوم تو موعظه‌اي است، و به زودي از شما پرسيده مي‌شود



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 45

وَسۡـَٔلۡ مَنۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رُّسُلِنَآ أَجَعَلۡنَا مِن دُونِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ءَالِهَةٗ يُعۡبَدُونَ

و از پيامبران ما كه پيش از تو فرستاده ايم بپرس كه آيا جز [الله] مهربان معبودان قرار داده ايم كه پرستيده شوند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 46

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

و به تحقيق كه موسي را با معجزات خويش به سوي فرعون و درباريانش فرستاديم، و [موسي] گفت: همانا من فرستادة پروردگار جهانيانم



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 47

فَلَمَّا جَآءَهُم بِـَٔايَٰتِنَآ إِذَا هُم مِّنۡهَا يَضۡحَكُونَ

و چون با معجزات ما به [نزد] آنان آمد، به آن معجزات مي‌خنديدند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 48

وَمَا نُرِيهِم مِّنۡ ءَايَةٍ إِلَّا هِيَ أَكۡبَرُ مِنۡ أُخۡتِهَاۖ وَأَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡعَذَابِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ

و ما هيچ معجزة را به آنان نشان نمي‌داديم، مگر آنكه از معجزة ديگر بزرگتر بود، و آنان را به عذاب گرفتار كرديم، تا باشد كه از [گمراهي خود] برگردند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 49

وَقَالُواْ يَـٰٓأَيُّهَ ٱلسَّاحِرُ ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ إِنَّنَا لَمُهۡتَدُونَ

و گفتند: اي ساحر! از پروردگارت بخواه، تا به وعدة كه در بارة ما به تو داده است ما هدايت مي‌شويم



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 50

فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابَ إِذَا هُمۡ يَنكُثُونَ

و چون عذاب را از آنان دور ساختيم، پيمان خود را شكستند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 51

وَنَادَىٰ فِرۡعَوۡنُ فِي قَوۡمِهِۦ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَيۡسَ لِي مُلۡكُ مِصۡرَ وَهَٰذِهِ ٱلۡأَنۡهَٰرُ تَجۡرِي مِن تَحۡتِيٓۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ

فرعون در ميان قوم خود با صداي بلند گفت: اي قوم من! آيا فرمانروايي مصر از من نيست، و [آيا] اين جويبار ها از پايين [قصر] من روان نيست، آيا نمي‌بينيد



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 52

أَمۡ أَنَا۠ خَيۡرٞ مِّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي هُوَ مَهِينٞ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ

[در اين صورت] آيا من بهترم، و يا اين حقيري كه [حتي] سخن زده نمي‌تواند



Surah: سورۀ زُخْرُف

Ayah : 53

فَلَوۡلَآ أُلۡقِيَ عَلَيۡهِ أَسۡوِرَةٞ مِّن ذَهَبٍ أَوۡ جَآءَ مَعَهُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ مُقۡتَرِنِينَ

پس چرا دستبندهايي از طلا به او داده نشده است، و يا چرا بزرگان همراه او نيامده اند