ٱلزَّانِي لَا يَنكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوۡ مُشۡرِكَةٗ وَٱلزَّانِيَةُ لَا يَنكِحُهَآ إِلَّا زَانٍ أَوۡ مُشۡرِكٞۚ وَحُرِّمَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

مرد زنا كار جز زن زنا كار، و يا زن مشركه را به نكاح نمي‌گيرد، و زن زنا كار، جز مرد زنا كار و يا مرد مشرك را به نكاح نمي‌گيرد، و [اين گونه زنا شويي] بر مؤمنان حرام شده است

وَٱلَّذِينَ يَرۡمُونَ ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ ثُمَّ لَمۡ يَأۡتُواْ بِأَرۡبَعَةِ شُهَدَآءَ فَٱجۡلِدُوهُمۡ ثَمَٰنِينَ جَلۡدَةٗ وَلَا تَقۡبَلُواْ لَهُمۡ شَهَٰدَةً أَبَدٗاۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ

و كساني كه زنان پاكدامن را به زنا متهم مي‌كنند، سپس [در اثبات ادعاى خود] چهار شاهد نمي‌آورند، آنان را هشتاد تازيانه بزنيد، و براي هميشه شهادت آنها را قبول نكنيد، و چنين كساني فاسق مى‌باشند

إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ وَأَصۡلَحُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ

مگر كساني كه بعد از آن توبه كنند، و خود را اصلاح نمايند، پس به يقين كه الله آمرزند‌ة مهربان است

وَٱلَّذِينَ يَرۡمُونَ أَزۡوَٰجَهُمۡ وَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ شُهَدَآءُ إِلَّآ أَنفُسُهُمۡ فَشَهَٰدَةُ أَحَدِهِمۡ أَرۡبَعُ شَهَٰدَٰتِۭ بِٱللَّهِ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ

و كساني كه همسران خود را به زنا متهم مي‌كنند، و جز خود شان، شاهد ديگري ندارند، شهادت هر كدام آنها اين است كه چهار بار به نام الله قسم ياد كند، كه او از راست گويان است

وَٱلۡخَٰمِسَةُ أَنَّ لَعۡنَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡهِ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ

و در مرتبة پنجم [بگويد] كه اگر دروغ بگويد، لعنت الله بر او باشد

وَيَدۡرَؤُاْ عَنۡهَا ٱلۡعَذَابَ أَن تَشۡهَدَ أَرۡبَعَ شَهَٰدَٰتِۭ بِٱللَّهِ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ

و از زن [همسر وي]، وقتي حد ساقط مي‌شود كه چهار بار به الله فسم ياد كند كه [شوهر] او از دروغگويان است

وَٱلۡخَٰمِسَةَ أَنَّ غَضَبَ ٱللَّهِ عَلَيۡهَآ إِن كَانَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ

و در مرتبة پنجم بگويد كه: غضب الله بر او [بر آن زن] باشد، اگر [شوهرش] از راست گويان باشد

وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ وَأَنَّ ٱللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ

و اگر فضل الله و رحمت او بر شما نمي‌بود، و اينكه خداوند توبه پذير با حكمت است

إِنَّ ٱلَّذِينَ جَآءُو بِٱلۡإِفۡكِ عُصۡبَةٞ مِّنكُمۡۚ لَا تَحۡسَبُوهُ شَرّٗا لَّكُمۖ بَلۡ هُوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۚ لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُم مَّا ٱكۡتَسَبَ مِنَ ٱلۡإِثۡمِۚ وَٱلَّذِي تَوَلَّىٰ كِبۡرَهُۥ مِنۡهُمۡ لَهُۥ عَذَابٌ عَظِيمٞ

به يقين كساني كه اين بهتان بزرگ را[1]، عد‌ة از خود شما بودند، اين [ما جرا] را براي خود (شر) مپنداريد، بلكه به (خير) شما است، براي هر كدام از آنها همان گناهي است كه مرتكب آن شده است، و براي كسي از آنان كه بخش عمد‌ة آن ما جرا را بر عهده داشته است، عذاب بزرگى است

لَّوۡلَآ إِذۡ سَمِعۡتُمُوهُ ظَنَّ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ بِأَنفُسِهِمۡ خَيۡرٗا وَقَالُواْ هَٰذَآ إِفۡكٞ مُّبِينٞ

چرا هنگامي كه اين بهتان را شنيديد، مردان و زنان مؤمن در حق خويش گمان نيكي نبردند، و نگفتند: اين افتراي آشكاري است

لَّوۡلَا جَآءُو عَلَيۡهِ بِأَرۡبَعَةِ شُهَدَآءَۚ فَإِذۡ لَمۡ يَأۡتُواْ بِٱلشُّهَدَآءِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ عِندَ ٱللَّهِ هُمُ ٱلۡكَٰذِبُونَ

چرا براي اثبات آن چهار شاهد نياوردند، پس چون شاهداني نياوردند، لذا آنان در نزد الله دروغ گويان هستند

وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ لَمَسَّكُمۡ فِي مَآ أَفَضۡتُمۡ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ

و اگر فضل و رحمت الله در دنيا و آخرت بر شما نمي‌بود، به سزاي آنچه كه اشاعه كرديد، عذاب بزرگى به شما مي‌رسيد

إِذۡ تَلَقَّوۡنَهُۥ بِأَلۡسِنَتِكُمۡ وَتَقُولُونَ بِأَفۡوَاهِكُم مَّا لَيۡسَ لَكُم بِهِۦ عِلۡمٞ وَتَحۡسَبُونَهُۥ هَيِّنٗا وَهُوَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمٞ

آنگاه كه آن [شايعة زشت] را به زبانهاي خود بازگو مي‌كرديد، و به زبانهاي خود چيزي را مي‌گفتيد كه به آن علم و اطلاعي نداشتيد، و آنرا سهل و ساده مي‌پنداشتيد، در صورتي كه [گفتن جنين سخني] در نزد الله بسيار بزرگ است

وَلَوۡلَآ إِذۡ سَمِعۡتُمُوهُ قُلۡتُم مَّا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّتَكَلَّمَ بِهَٰذَا سُبۡحَٰنَكَ هَٰذَا بُهۡتَٰنٌ عَظِيمٞ

چرا وقتي كه آن [تهمت ناروا] را شنيديد، نگفتيد براي ما سزاوار نيست كه در بارة آن سخن بگوييم، [الله] تو منزه هستي، اين تهمت بزرگى است

يَعِظُكُمُ ٱللَّهُ أَن تَعُودُواْ لِمِثۡلِهِۦٓ أَبَدًا إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ

الله به شما اندرز مي‌دهد كه اگر مؤمن هستيد، هيچگاه به چنين [گناهي] باز نگرديد

وَيُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

و الله آيات [خود] را براي شما بيان مي‌كند، و الله داناي با حكمت است

إِنَّ ٱلَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ ٱلۡفَٰحِشَةُ فِي ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ

به يقين كساني كه مي‌خواهند فحشاء در ميان مؤمنان انتشار يابد، براي آنان در دنيا و آخرت عذاب دردناكي است، و خدا مي‌داند، و شما نمي‌دانيد

وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ وَأَنَّ ٱللَّهَ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ

و اگر فضل و رحمت الله بر شما نمي‌بود، [به عذاب بزرگى گرفتار مى شديد] و اينكه الله رؤوف و رحيم است