سَلۡ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ كَمۡ ءَاتَيۡنَٰهُم مِّنۡ ءَايَةِۭ بَيِّنَةٖۗ وَمَن يُبَدِّلۡ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ

[اي پيامبر!] از بني اسرائيل بپرس كه چقدر دلائل روشن و واضحي براي آنها داديم، و كسي كه نعمت الله را بعد از اينكه برايش مي‌آيد، تبديل نمايد، [بداند] كه به يقين عذاب الله شديد است

ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّن رُّسُلِهِۦۚ وَقَالُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۖ غُفۡرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيۡكَ ٱلۡمَصِيرُ

پيامبر و مؤمنان به آنچه كه به سوي او [پيامبر] از طرف پروردگارش نازل شده است، ايمان آورده‌ اند، همگي به الله، و به ‌فرشتگانش، و به كتابهايش و به پيامبرانش ايمان آورده ‌اند، بين هيچ يك از پيامبرانش [در ايمان آوردن به آنان] فرق نمي‌گذاريم، و مي‌گويند: شنيديم و اطاعت كرديم، پروردگارا! آمرزش تو را مي‌خواهيم، و بازگشت همه به سوي تو است

حُرِّمَتۡ عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَيۡتَةُ وَٱلدَّمُ وَلَحۡمُ ٱلۡخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ لِغَيۡرِ ٱللَّهِ بِهِۦ وَٱلۡمُنۡخَنِقَةُ وَٱلۡمَوۡقُوذَةُ وَٱلۡمُتَرَدِّيَةُ وَٱلنَّطِيحَةُ وَمَآ أَكَلَ ٱلسَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيۡتُمۡ وَمَا ذُبِحَ عَلَى ٱلنُّصُبِ وَأَن تَسۡتَقۡسِمُواْ بِٱلۡأَزۡلَٰمِۚ ذَٰلِكُمۡ فِسۡقٌۗ ٱلۡيَوۡمَ يَئِسَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمۡ فَلَا تَخۡشَوۡهُمۡ وَٱخۡشَوۡنِۚ ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗاۚ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ فِي مَخۡمَصَةٍ غَيۡرَ مُتَجَانِفٖ لِّإِثۡمٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ

بر شما [اين چيز ها] حرام گردانيده شده است: [گوشت] مرده، و خون، و گوشت خوك، و آن حيواني كه هنگام سر بريدن نام غير الله بر آن برده مي‌شود، و حيوان خفه شده، و حيواني كه مضروب گرديده [و بميرد]، و [حيواني كه از بلندي] پرت گرديده [و بميرد] و [حيواني كه به اثر] شاخ زدن [حيوان ديگري بميرد]، و [حيواني كه از آن] درندگان خورده باشند، مگر آنكه ذبح آن را دريابيد، و آنچه كه براي بتها ذبح شده باشد، و اينكه [چيزي را] به تيرهاي قمار تقسيم كنيد، [خوردن] از اينها[1]، سرپيچي از فرمان الهي است، امروز كساني كه كافر شدند، از دين شما نااميد گشتند، پس از آنها نترسيد، و از من بترسيد، امروز دين شما را براي شما كامل كردم، و نعمت خود را بر شما تمام نمودم، و اسلام را براي شما دين قرار دادم، پس كسي كه [از گرسنگي] در حالت مخمصه قرار مي‌گيرد، بدون آنكه مايل به گناه باشد[2]، و به يقين الله آمرزندة مهربان است

وَذَرِ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ دِينَهُمۡ لَعِبٗا وَلَهۡوٗا وَغَرَّتۡهُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَاۚ وَذَكِّرۡ بِهِۦٓ أَن تُبۡسَلَ نَفۡسُۢ بِمَا كَسَبَتۡ لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيّٞ وَلَا شَفِيعٞ وَإِن تَعۡدِلۡ كُلَّ عَدۡلٖ لَّا يُؤۡخَذۡ مِنۡهَآۗ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أُبۡسِلُواْ بِمَا كَسَبُواْۖ لَهُمۡ شَرَابٞ مِّنۡ حَمِيمٖ وَعَذَابٌ أَلِيمُۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡفُرُونَ

و كساني را كه دين خود را به بازيچه و سرگرمي گرفته ‌اند، و زندگي دنيا آنان را فريب داده است، رها كن، و به اين [قرآن] اندرز شان بده، تا كسي در [برابر گناهي كه مرتكب شده است] به هلاكت نرسد، [و در روز قيامت] برايش جز از الله، كارساز و شفاعت كنندة نيست، و اگر [در آن روز] هر فدية را [جهت رهايي خود] بدهد، از وي پذيرفته نمي‌شود، آنها كساني‌ اند، كه در گرو اعمال [بد] خود مانده ‌اند، به سزاي آنكه كفر ورزيدند، براي آنها آشاميدني از آب جوشان است، و [به] عذاب دردناكي گرفتار مي‌شوند

إِنَّ هَٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ وَأَنَا۠ رَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُونِ

به يقين اين آيين شما آيين يگانه‌اي است، و من پروردگار شما هستم، پس [تنها] مرا عبادت كنيد

وَإِنَّ هَٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ وَأَنَا۠ رَبُّكُمۡ فَٱتَّقُونِ

و به يقين اين ملت شما ملت واحده است، و من پروردگار شما هستم، پس تنها از [عذاب] من بترسيد

أَفَمَن وَعَدۡنَٰهُ وَعۡدًا حَسَنٗا فَهُوَ لَٰقِيهِ كَمَن مَّتَّعۡنَٰهُ مَتَٰعَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا ثُمَّ هُوَ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ

آيا كسي كه به او وعدة نيكي داده ايم، و او به آن [وعده] خواهد رسيد، مانند كسي است كه او را از متاع زندگي دنيا بهره‌مند ساخته ايم؟ سپس [اين شخص] در روز قيامت از جملة حاضر شدگان [براي بازخواست] خواهد بود

أَفَمَن كَانَ مُؤۡمِنٗا كَمَن كَانَ فَاسِقٗاۚ لَّا يَسۡتَوُۥنَ

آيا كسي كه مؤمن است، همانند كسي است كه فاسق است، [كه هرگز] برابر نيستند

قُلۡ إِنِّيٓ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ

[اي پيامبر!] بگو: همانا به من امر شده است كه الله را در حالي بپرستم كه دينم را براي او خالص گردانيده ام

وَأُمِرۡتُ لِأَنۡ أَكُونَ أَوَّلَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ

و به من امر شده است كه اولين مسلمان باشم

قُلۡ إِنِّيٓ أَخَافُ إِنۡ عَصَيۡتُ رَبِّي عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ

[اي پيامبر!] بگو: همانا اگر از پروردگار خود نافرماني كنم، از عذاب روزي كه بزرگان است، مي‌ترسم

قُلِ ٱللَّهَ أَعۡبُدُ مُخۡلِصٗا لَّهُۥ دِينِي

بگو: به يقين الله را در حالي مي‌پرستم كه دين خود را براي او خالص گردانيده ام

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

به يقين رستگار كسي است كه خود را تزكيه نمايد

وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِ

و جز به اين امر نشده بودند كه الله را در حالي بپرستند كه دين را براي او خالص گردانند، و حق گرا، [و پيرو ملت ابراهيم باشند]، نماز را بر پا دارند، و زكات را اداء نمايند، كه دين پايدار همين است