قُتِلَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأُخۡدُودِ

مرگ بر صاحبان حُفره‌ها

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلۡوَقُودِ

كه پر از آتش و داراي هيزم فراوان است

إِذۡ هُمۡ عَلَيۡهَا قُعُودٞ

هنگامي كه در كنارش نشسته بودند.[1]

وَهُمۡ عَلَىٰ مَا يَفۡعَلُونَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ شُهُودٞ

و بر آنچه كه بر مؤمنان مي‌كردند، تماشاگر بودند

وَمَا نَقَمُواْ مِنۡهُمۡ إِلَّآ أَن يُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَمِيدِ

و هيچ بهانة بر آنان نمي‌گرفتند، جز اينكه آنان به الله كه پيروزمند و ستوده شده است، ايمان آورده بودند

ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ

آن الهى كه فرمانروايي آسمانها و زمين براي او است، و الله بر همه چيز شاهد است

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُواْ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ ثُمَّ لَمۡ يَتُوبُواْ فَلَهُمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمۡ عَذَابُ ٱلۡحَرِيقِ

به يقين كساني كه مردان مؤمن و زنان مؤمن را شكنجه نموده، و بعد از آن توبه نكردند، براي آنان عذاب جهنم، و براي آنان عذاب سوزاني است