يَٰبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتِيَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ وَأَوۡفُواْ بِعَهۡدِيٓ أُوفِ بِعَهۡدِكُمۡ وَإِيَّـٰيَ فَٱرۡهَبُونِ

اي بني اسرائيل! نعمتي را كه به شما ارزاني داشته‌ام به ياد آوريد، و به پيماني كه با من بسته ايد، وفاء كنيد، تا من [نيز] به پيمان شما وفاء كنم، و تنها از من بترسيد

وَءَامِنُواْ بِمَآ أَنزَلۡتُ مُصَدِّقٗا لِّمَا مَعَكُمۡ وَلَا تَكُونُوٓاْ أَوَّلَ كَافِرِۭ بِهِۦۖ وَلَا تَشۡتَرُواْ بِـَٔايَٰتِي ثَمَنٗا قَلِيلٗا وَإِيَّـٰيَ فَٱتَّقُونِ

و به آنچه كه نازل كرده‌ام [قرآن كريم]، و تصديق كنندة آن چيزي است كه با شما است [تورات] ايمان بياوريد، و اولين كسي نباشيد كه به آن كافر مي‌شود، و آيات مرا به بهاي اندكي نفروشيد، و فقط از من بترسيد

وَلَا تَلۡبِسُواْ ٱلۡحَقَّ بِٱلۡبَٰطِلِ وَتَكۡتُمُواْ ٱلۡحَقَّ وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

و حق را به باطل نياميزيد، و حق را پنهان نكنيد، و اين در حالي است كه [حقانيت قرآن كريم را] مي‌دانيد

وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱرۡكَعُواْ مَعَ ٱلرَّـٰكِعِينَ

و نماز را برپا داريد، و زكات را اداء نماييد، و با ركوع كنندگان ركوع كنيد

۞أَتَأۡمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلۡبِرِّ وَتَنسَوۡنَ أَنفُسَكُمۡ وَأَنتُمۡ تَتۡلُونَ ٱلۡكِتَٰبَۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

[و اى بني اسرائيل!] آيا مردم را به نيكوكاري امر مي‌نماييد، و خود را فراموش مي‌كنيد؟ و اين در حالي است كه كتاب را [تورات] مي‌خوانيد، آيا انديشه نمي‌كنيد

وَٱسۡتَعِينُواْ بِٱلصَّبۡرِ وَٱلصَّلَوٰةِۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى ٱلۡخَٰشِعِينَ

و به صبر كردن، و نماز خواندن [جهت فائق آمدن بر كارها] ياري بجوييد، و به يقين اين كار دشوار است

ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ رَبِّهِمۡ وَأَنَّهُمۡ إِلَيۡهِ رَٰجِعُونَ

مگر بر فروتناني كه به يقين مي‌دانند با پروردگار خويش روبرو خواهند شد و اينكه بازگشت آنها به سوي او است

يَٰبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتِيَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ وَأَنِّي فَضَّلۡتُكُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

اي بني اسرائيل! نعمت مرا كه به شما ارزاني داشتم به ياد آوريد، و اينكه شما را بر جهانيان برتري دادم

وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسٖ شَيۡـٔٗا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا شَفَٰعَةٞ وَلَا يُؤۡخَذُ مِنۡهَا عَدۡلٞ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

و از روزي بترسيد كه هيچ كس براي هيچ كس كاري كرده نمي‌تواند، و نه از آنان شفاعتي پذيرفته مي‌شود، و نه از آنان فدية گرفته مي‌شود [كفارة گناهان شان]، و نه ياري داده مي‌شوند

وَإِذۡ نَجَّيۡنَٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَآءٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِيمٞ

[اي بني اسرائيل!] زماني را به ياد آوريد كه شما را از آل فرعونيان كه شما را به بد ترين وجهي آزار مي‌دادند، نجات داديم [عذاب آنان اين بود كه] پسران شما را سر مي‌بريدند، و زنان تان را [براي خدمت كردن] زنده نگه مي‌داشتند، و در اين كار، آزمايش بزرگي از جانب پروردگار تان بود

وَإِذۡ فَرَقۡنَا بِكُمُ ٱلۡبَحۡرَ فَأَنجَيۡنَٰكُمۡ وَأَغۡرَقۡنَآ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ وَأَنتُمۡ تَنظُرُونَ

و زماني را به ياد آوريد كه دريا را براي شما شكافتيم، و شما را نجات داديم، و فرعونيان را غرق ساختيم، واين در حالي بود كه شما نظاره‌گر بوديد

وَإِذۡ وَٰعَدۡنَا مُوسَىٰٓ أَرۡبَعِينَ لَيۡلَةٗ ثُمَّ ٱتَّخَذۡتُمُ ٱلۡعِجۡلَ مِنۢ بَعۡدِهِۦ وَأَنتُمۡ ظَٰلِمُونَ

و [اي بنى اسرائيل] زماني را به ياد آوريد كه با موسي چهل شب وعده گذاشتيم، ولي بعد از آن شما گوساله پرست شديد، در حالي كه [با اين كار خود] بر خود ستم كرديد

ثُمَّ عَفَوۡنَا عَنكُم مِّنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ

سپس شما را بعد از [توبه كردن] عفو نموديم تا شكرگزار باشيد

وَإِذۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡفُرۡقَانَ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ

و زماني را به ياد آوريد كه براي موسي كتاب [تورات] و [معجزاتي] داديم كه فرق كننده [بين حق و باطل بود]، تا باشد كه هدايت شويد

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ إِنَّكُمۡ ظَلَمۡتُمۡ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلۡعِجۡلَ فَتُوبُوٓاْ إِلَىٰ بَارِئِكُمۡ فَٱقۡتُلُوٓاْ أَنفُسَكُمۡ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ عِندَ بَارِئِكُمۡ فَتَابَ عَلَيۡكُمۡۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ

و زماني را به ياد آوريد كه موسي براي قوم خود گفت: اي قوم من! شما به سبب گوساله پرستي بر خود ستم كرده ‌ايد، پس [گوساله پرستي را بگذاريد و] به سوي آفريدگار خويش باز گرديد و توبه كنيد، [بدين گونه كه يكديگر] خود را بكشيد، كه اين كار در نزد آفريدگار شما براي تان بهتر است، پس او توبة شما را پذيرفت، زيرا كه او توبه پذير مهربان است

وَإِذۡ قُلۡتُمۡ يَٰمُوسَىٰ لَن نُّؤۡمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى ٱللَّهَ جَهۡرَةٗ فَأَخَذَتۡكُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَأَنتُمۡ تَنظُرُونَ

و [اي بني اسرائيل!] زماني را به ياد آوريد كه گفتيد: اي موسي! تا پروردگار را به طورآشكارا نبينيم به تو ايمان نمي‌آوريم، و در حالي كه نظاره‌گر بوديد، صاعقة [آسماني] شما را فراگرفت

ثُمَّ بَعَثۡنَٰكُم مِّنۢ بَعۡدِ مَوۡتِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ

و بعد از آن شما را پس از مردن تان زنده كرديم، تا كه شكرگزاري كنيد

وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡغَمَامَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ

و ابر را بر شما سايبان قرار داديم، ترنجبين و سَلْوَي را [بودانه و يا بلدرچين] بر شما نازل كرديم، [و گفتيم] از نعمتهاي پاكيزة كه به شما روزي داده ‌ايم بخوريد، [ولي شما كفران نعمت كرديد] آنها به [اين كفران نعمت] بر ما ستم نكردند، بلكه به خود ستم مي‌كردند

وَإِذۡ قُلۡنَا ٱدۡخُلُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ فَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ رَغَدٗا وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا وَقُولُواْ حِطَّةٞ نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطَٰيَٰكُمۡۚ وَسَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ

و [اي بني اسرائيل!] آن زماني را به ياد آوريد كه گفتيم: به اين شهر [كه بيت المقدس] داخل شويد، و از هر جايي كه مي‌خواهيد [از نعمتهاي آن] به فراواني بخوريد، و سجده كنان [به حالت فروتني] به دروازة آن شهر درآييد، و بگوييد: گناهان ما را بيامرز، و [بعد از طلب آمرزش] ما خطاهاي شما را براي تان مي‌آمرزيم، و به نيكوكاران پاداش بيشتري مي‌دهيم

فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوۡلًا غَيۡرَ ٱلَّذِي قِيلَ لَهُمۡ فَأَنزَلۡنَا عَلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ

سپس آن ستمگران سخني را كه براي آنها گفته شده بود، تغيير دادند، [سخن ناشايستي گفتند]، و ما هم بر ستمگران به كيفر اين نافرمانى شان، عذابي را از آسمان نازل كرديم

۞وَإِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ فَقُلۡنَا ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنفَجَرَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۖ كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ مِن رِّزۡقِ ٱللَّهِ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ

و زماني را به ياد آوريد كه موسي براي قوم خود طلب آب كرد، پس گفتيم كه به عصاي خود بر سنگ بزن، ناگاه از آن سنگ، دوازده چشمة آب جوشيد، و هر گروهي آبشخور خود را شناخت، [و به آنها گفتيم] از رزق و روزي الهي بخوريد و بياشاميد، و در روي زمين فسادكارانه تبهكاري نكنيد

وَإِذۡ قُلۡتُمۡ يَٰمُوسَىٰ لَن نَّصۡبِرَ عَلَىٰ طَعَامٖ وَٰحِدٖ فَٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُخۡرِجۡ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۢ بَقۡلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَاۖ قَالَ أَتَسۡتَبۡدِلُونَ ٱلَّذِي هُوَ أَدۡنَىٰ بِٱلَّذِي هُوَ خَيۡرٌۚ ٱهۡبِطُواْ مِصۡرٗا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلۡتُمۡۗ وَضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلۡمَسۡكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ

و [اي بني اسرائيل!] آن زماني را به ياد آوريد كه گفتيد: اي موسي، ما هرگز بر يك طعام [من و سلوي] صبر نمي‌كنيم، پس از پروردگارت بخواه تا از آنچه كه از زمين مي‌رويد، از سبزي آن، و خيار آن، و سير [يا گندم] آن، و عدس آن، و پياز آن براي ما بروياند [موسي] گفت آيا چيز خرابتر را [كه سير و پياز باشد] به چيز خوبتر [كه من و سلوي باشد] عوض مي‌كنيد، به شهري برويد كه آنچه خواسته‌ ايد، در آنجا وجود دارد [نه در اين دشت و صحرا]، و مهر ذلت و بيچارگي بر آنها زده شد، و به غضب الله گرفتار شدند، زيرا [اين قوم ناسپاس] به آيات الله كفر مي‌ورزيدند، و پيامبران را به ناحق مي‌كشتند، اين به خاطر آن بود كه نافرماني نموده، و تجاوز مي‌كردند

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱلَّذِينَ هَادُواْ وَٱلنَّصَٰرَىٰ وَٱلصَّـٰبِـِٔينَ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا فَلَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ وَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ

به يقين كساني كه ايمان آورده اند، و كساني كه يهودي شدند، و نصاري، و صابئان، كساني كه به الله و روز قيامت ايمان آورده و اعمال نيكي انجام داده باشند، مزد آنان در نزد پروردگار شان است، و ترسي بر آنان نيست، و اندوهگين نمي‌شوند

وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَكُمۡ وَرَفَعۡنَا فَوۡقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُواْ مَآ ءَاتَيۡنَٰكُم بِقُوَّةٖ وَٱذۡكُرُواْ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ

[اي بني اسرائيل!] آن زماني را به ياد آوريد كه از شما پيمان گرفتيم، و كوه طور را بالاي شما بر افراشتيم، [و گفتيم] آنچه را كه براي شما داده ايم [تورات] به جديت بگيريد، و آنچه را كه در آن وجود دارد، به خاطر بسپاريد [و به آن عمل نماييد]، تا آنكه پرهيزگار شويد

ثُمَّ تَوَلَّيۡتُم مِّنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَۖ فَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ لَكُنتُم مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ

[ولي] شما بعد از اين، روگردان شديد، و اگر فضل و رحمت الله بر شما نمي‌بود، هرآينه از زيانكاران مي‌بوديد

وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلَّذِينَ ٱعۡتَدَوۡاْ مِنكُمۡ فِي ٱلسَّبۡتِ فَقُلۡنَا لَهُمۡ كُونُواْ قِرَدَةً خَٰسِـِٔينَ

و به تحقيق كساني را كه از شما در روز شنبه تجاوز كردند، شناختيد، و به آنان گفتيم: بوزينگان رانده شدة باشيد

فَجَعَلۡنَٰهَا نَكَٰلٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهَا وَمَا خَلۡفَهَا وَمَوۡعِظَةٗ لِّلۡمُتَّقِينَ

و آن را براي مردم آن زمان، و آيندگان درس عبرتي، و براي پرهيزگاران پند و اندرزي قرار داديم

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَأۡمُرُكُمۡ أَن تَذۡبَحُواْ بَقَرَةٗۖ قَالُوٓاْ أَتَتَّخِذُنَا هُزُوٗاۖ قَالَ أَعُوذُ بِٱللَّهِ أَنۡ أَكُونَ مِنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ

آن زماني را به ياد آوريد كه موسي به قوم خود گفت: پروردگار به شما امر مي‌كند كه [جهت شناختن قاتل] گاوي را ذبح كنيد، قوم او گفتند: آيا ما را مسخره مي‌كني؟ [موسي] گفت: از اينكه از جاهلان باشم، به الله پناه مي‌برم

قَالُواْ ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِيَۚ قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٞ لَّا فَارِضٞ وَلَا بِكۡرٌ عَوَانُۢ بَيۡنَ ذَٰلِكَۖ فَٱفۡعَلُواْ مَا تُؤۡمَرُونَ

آنان گفتند: از پروردگارت بخواه كه [صفت و نشاني] آن گاو را براي ما بيان كند، [موسي] گفت: [الله متعال] مي‌فرمايد كه: آن گاو، ماده گاوي است كه نه پير است و نه جوان، بلكه حالتي دارد ميان اين دو [سِن]، اكنون آنچه كه به آن امر شده‌ ايد انجام دهيد

قَالُواْ ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوۡنُهَاۚ قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٞ صَفۡرَآءُ فَاقِعٞ لَّوۡنُهَا تَسُرُّ ٱلنَّـٰظِرِينَ

گفتند از پروردگار خود بخواه كه رنگ گاو را براي ما بيان نمايد، [موسي] گفت: او [پروردگار] مي‌فرمايد: اين گاو زرد پُر رنگي است، كه رنگ آن بينندگان را خوش مي‌سازد