يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ

در آنجا هر ميوة را كه بخواهند به ايمني طلب مي‌كنندز

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ

در آنجا جز بار اول، [كه در دنيا مردند] بار ديگر طعم مرگ را نمي‌چشند، و او آنها را از عذاب جهنم حفظ نمود

فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

[اين چيزها] فضل و رحمتي از طرف پروردگار تو است، و اين همان كاميابي بزرگ است

فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ

[اي پيامبر!] ما [قرآن] را به زبان تو آسان كرديم، تا باشد كه پند بگيرند

فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ

پس [اي پيامبر!] منتظر [وعدة ما] باش، كه آنها نيز منتظر مي‌باشند

حمٓ

حا، ميم

تَنزِيلُ ٱلۡكِتَٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ

نزول اين كتاب از طرف الله پيروزمند با حكمت است

إِنَّ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ لَأٓيَٰتٖ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ

به يقين در آسمانها و زمين نشانهايي براي مؤمنان است

وَفِي خَلۡقِكُمۡ وَمَا يَبُثُّ مِن دَآبَّةٍ ءَايَٰتٞ لِّقَوۡمٖ يُوقِنُونَ

و در آفرينش شما، و [در آفرينش] آنچه كه از جنبندگان [در روي زمين] پراكنده مي‌سازد، نشانه هاي براي مردمي است كه يقين دارند

وَٱخۡتِلَٰفِ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن رِّزۡقٖ فَأَحۡيَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَا وَتَصۡرِيفِ ٱلرِّيَٰحِ ءَايَٰتٞ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ

و در [رفت و آمد] شب و روز، و [در] آنچه كه الله از آسمان از روزي [مخلوقات] نازل كرده است، [كه باران باشد]، و به وسيلة آن، زمين را بعد از مرده بودن آن، زنده كرده است، و در وزش بادها، دلائلي براي مردمي است كه انديشه مي‌كنند

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱللَّهِ نَتۡلُوهَا عَلَيۡكَ بِٱلۡحَقِّۖ فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَ ٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ يُؤۡمِنُونَ

اينها آيات الله است، كه به حق بر تو تلاوت مي‌كنيم، پس بعد از [كلام] الله، و آيات او، به كدامين سخن ايمان مي‌آورند

وَيۡلٞ لِّكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٖ

واي بر حال هر افتراء كنندة گنهكاري

يَسۡمَعُ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسۡتَكۡبِرٗا كَأَن لَّمۡ يَسۡمَعۡهَاۖ فَبَشِّرۡهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٖ

كه آيات الله را كه بر او خوانده مي‌شود، مي‌شنود، و بعد از آن از روي تكبر، [بر كفر خود] اصرار مي‌ورزد، به طوري كه گويا آن [آيات را] نشنيده است، پس او را به عذاب دردناكي بشارت بده

وَإِذَا عَلِمَ مِنۡ ءَايَٰتِنَا شَيۡـًٔا ٱتَّخَذَهَا هُزُوًاۚ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٞ مُّهِينٞ

و چون چيزي از آيات ما را بداند، آن [آيات] را به ريشخند مي‌گيرد، براي اين اشخاص، عذاب خوار كننده‌اي است

مِّن وَرَآئِهِمۡ جَهَنَّمُۖ وَلَا يُغۡنِي عَنۡهُم مَّا كَسَبُواْ شَيۡـٔٗا وَلَا مَا ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡلِيَآءَۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٌ

دوزخ پيش روي آنها است، نه آنچه را كه از مال [دنيوي] به دست آورده اند، چيزي از [عذاب الهي] را از آنها دفع مي‌كند، و نه هم آنچه را كه به جاي الله دوستان گرفته اند [آنها را نجات مي‌دهند]، و براي آنها عذاب بزرگى است

هَٰذَا هُدٗىۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ لَهُمۡ عَذَابٞ مِّن رِّجۡزٍ أَلِيمٌ

اين [قرآن] هدايتي است، و كساني كه به آيات پروردگار شان كفر ورزيده اند، براي آنها عذابي، از عذابهاي دردناك است

۞ٱللَّهُ ٱلَّذِي سَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡبَحۡرَ لِتَجۡرِيَ ٱلۡفُلۡكُ فِيهِ بِأَمۡرِهِۦ وَلِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦ وَلَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ

الله آن ذاتي است كه دريا را براي شما مسخر ساخت، تا كشتي ها به فرمان او در آن به جريان بيفتند، و شما از فضل او، در طلب معاش بر آييد، و تا باشد كه سپاسگزاري نماييد

وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا مِّنۡهُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ

و او همة آنچه را كه در آسمانها و همة آنچه را كه در زمين است، براي شما مسخر ساخت، به يقين در اين چيز نشانه هايي براي مردمي است كه تفكر مي‌كنند

قُل لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَغۡفِرُواْ لِلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ أَيَّامَ ٱللَّهِ لِيَجۡزِيَ قَوۡمَۢا بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ

[اي پيامبر!] براي كساني كه ايمان آورده اند، بگو: از كساني كه اميد روزهاي الله را ندارند، درگذرند، تا الله هر گروهي را به سبب آنچه كه مرتكب مي‌شدند، جزاء بدهد

مَنۡ عَمِلَ صَٰلِحٗا فَلِنَفۡسِهِۦۖ وَمَنۡ أَسَآءَ فَعَلَيۡهَاۖ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ تُرۡجَعُونَ

كسي كه كار خوبي بكند، به فائدة خود كرده است، و كسي كه كار بدي بكند، بر ضرر خود كرده است، و سپس [همگان] به سوي پروردگار تان بازگردانده مي‌شويد

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

و به راستي براي بني اسرائيل، كتاب و حكومت و پيامبري بخشيديم، و از پاكيزه‌ها براي شان روزي داديم، و آنان را بر جهانيان [زمان شان] فضيلت داديم

وَءَاتَيۡنَٰهُم بَيِّنَٰتٖ مِّنَ ٱلۡأَمۡرِۖ فَمَا ٱخۡتَلَفُوٓاْ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

و دلائل روشني از دين به آنها عطاء كرديم، و آنها اختلاف نكردند مگر وقتي كه علم آوري براي شان حاصل شد، و [اين اختلاف] از روي سركشي [و حسادتي] بود، كه در بين شان وجود داشت، به يقين پروردگار تو در بين شان روز قيامت، در آنچه كه در آن اختلاف مي‌كردند، قضاوت مي‌كند

ثُمَّ جَعَلۡنَٰكَ عَلَىٰ شَرِيعَةٖ مِّنَ ٱلۡأَمۡرِ فَٱتَّبِعۡهَا وَلَا تَتَّبِعۡ أَهۡوَآءَ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ

[اي پيامبر!] بعد از آن تو را بر شريعتي از امر [دين] قرار داديم، پس، از اين شريعت پيروي كن، و از هوا و هوس كساني كه نمي‌دانند، پيروي مكن

إِنَّهُمۡ لَن يُغۡنُواْ عَنكَ مِنَ ٱللَّهِ شَيۡـٔٗاۚ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۖ وَٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلۡمُتَّقِينَ

زيرا آنها چيزي را از عذاب الله از تو دفع كرده نمي‌توانند، و به يقين ستمكاران، دوستان يكديگر اند، و الله دوست پرهيزگاران است

هَٰذَا بَصَـٰٓئِرُ لِلنَّاسِ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّقَوۡمٖ يُوقِنُونَ

اين [قرآن كريم] وسيلة بصيرت، و هدايت، و رحمتي براي مردمي است كه اهل يقين مي‌باشند

أَمۡ حَسِبَ ٱلَّذِينَ ٱجۡتَرَحُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن نَّجۡعَلَهُمۡ كَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ سَوَآءٗ مَّحۡيَاهُمۡ وَمَمَاتُهُمۡۚ سَآءَ مَا يَحۡكُمُونَ

آيا كساني كه مرتكب كارهاي بدي شده اند، فكر مي‌كنند كه آنها را مانند كساني قرار مي‌دهيم كه ايمان آورده اند، و كارهاي شايستة انجام داده اند، كه زندگي و مرگ شان برابر باشد، [اگر چنين فكر مي‌كنند] قضاوت بدي مي‌كنند

وَخَلَقَ ٱللَّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّ وَلِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

و الله آسمانها و زمين را به حق آفريده است، و تا هر كس در برابر كاري كه [در دنيا] كرده است، [چه نيك بوده باشد، و چه بد]، پاداش داده شود، و به آنها ستم نمي‌شود

أَفَرَءَيۡتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَٰهَهُۥ هَوَىٰهُ وَأَضَلَّهُ ٱللَّهُ عَلَىٰ عِلۡمٖ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمۡعِهِۦ وَقَلۡبِهِۦ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِۦ غِشَٰوَةٗ فَمَن يَهۡدِيهِ مِنۢ بَعۡدِ ٱللَّهِۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

آيا ديدي آن كسي را كه هواي نفس خويش را اله خود قرار داده است، و الله او را از روي علم، گمراه كرد، و بر گوش و قلبش مُهر نهاد، و بر ديدگانش پرده قرار داد؟ پس چه كسي غير از الله مي‌تواند او را هدايت كند، آيا پند نمي‌گيريد

وَقَالُواْ مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنۡيَا نَمُوتُ وَنَحۡيَا وَمَا يُهۡلِكُنَآ إِلَّا ٱلدَّهۡرُۚ وَمَا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِنۡ هُمۡ إِلَّا يَظُنُّونَ

و گفتند: جز زندگي اين دنياي ما، زندگي ديگري نيست، مي‌ميريم، و زنده مي‌شويم، و ما را جز طبيعت چيز ديگري از بين نمي‌برد، و آنها به [اين چيزي كه مي‌گويند] هيچ علمي ندارند، و جز گمان بردن، دليل ديگري ندارند

وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمۡ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱئۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

و چون آيات واضح و آشكار ما براي آنها تلاوت شود، ديگر دليلي جز اين ندارند كه مي‌گويند: اگر راست مي‌گوييد، پدران ما را [زنده كنيد] و بياوريد