۞قُلۡ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيۡرٖ مِّن ذَٰلِكُمۡۖ لِلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا وَأَزۡوَٰجٞ مُّطَهَّرَةٞ وَرِضۡوَٰنٞ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ

[اي پيامبر!] بگو: آيا شما را از چيزي آگاه كنم كه از اينها بهتر باشد؟ براي كساني كه پرهيزگاري پيشه كنند، در نزد پروردگار شان جنتهايي است كه از پايين آنها جويها روان است، و در آنجا به طور هميشه مي‌مانند، [و براي شان] همسران پاكيزه‌اي است، و  رضاي الله متعال است، و الله تعالى بر بندگان بينا است

ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ

[پرهيزگاران] كساني اند كه مي‌گويند: پرورگارا، ما ايمان آورديم، پس گناهان ما را براي ما بيامرز، و ما را از عذاب دوزخ حفظ كن

ٱلصَّـٰبِرِينَ وَٱلصَّـٰدِقِينَ وَٱلۡقَٰنِتِينَ وَٱلۡمُنفِقِينَ وَٱلۡمُسۡتَغۡفِرِينَ بِٱلۡأَسۡحَارِ

[اينها] صابران، و راستگويان، و فروتنان، و انفاق كنندگان، و استغفار كنندگان در سحر گاهان هستند

شَهِدَ ٱللَّهُ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَأُوْلُواْ ٱلۡعِلۡمِ قَآئِمَۢا بِٱلۡقِسۡطِۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ

الهى كه قائم به عدالت مي باشد شهادت داده است كه معبودي جز او نيست، و فرشتگان، و اهل علم شهادت مي‌دهند كه معبودي جز او كه پيروزمند با حكمت است، وجود ندارد

إِنَّ ٱلدِّينَ عِندَ ٱللَّهِ ٱلۡإِسۡلَٰمُۗ وَمَا ٱخۡتَلَفَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۗ وَمَن يَكۡفُرۡ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ

به يقين دين [راستين و حقيقي] در نزد الله اسلام است، و اهل كتاب اختلاف نكردند، مگر بعد از آنكه علم براي شان حاصل شد، [و اين اختلاف] از روي حسادت در بين شان بود، و كسي كه به آيات الله كافر شود، پس [بداند] كه الله سريع الحساب است

فَإِنۡ حَآجُّوكَ فَقُلۡ أَسۡلَمۡتُ وَجۡهِيَ لِلَّهِ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِۗ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡأُمِّيِّـۧنَ ءَأَسۡلَمۡتُمۡۚ فَإِنۡ أَسۡلَمُواْ فَقَدِ ٱهۡتَدَواْۖ وَّإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّمَا عَلَيۡكَ ٱلۡبَلَٰغُۗ وَٱللَّهُ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ

[اي پيامبر] اگر با تو مجادله كردند، بگو: من، و آنهايی كه از من متابعت كرده ‌اند، خود را تسليم الله نموده‌ ايم، و به اهل كتاب و به مردم اُمِّي بگو كه آيا مسلمان شده ‌ايد؟ اگر مسلمان شدند، به يقين هدايت شده ‌اند، و اگر سرپيچي كردند، بر تو تبليغ است و بس، و الله به [حال] بندگان بينا است

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيۡرِ حَقّٖ وَيَقۡتُلُونَ ٱلَّذِينَ يَأۡمُرُونَ بِٱلۡقِسۡطِ مِنَ ٱلنَّاسِ فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

به يقين كساني كه به آيات الله كفر ورزيده، و پيامبران و كساني از مردمان را كه به عدالت امر مي‌كنند، به غير حق مي‌كشند، به عذاب دردناكي مژده بده

أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ

آنها كساني ‌اند كه اعمال شان در دنيا و آخرت به هدر رفته است، و براي آنها هيچ ياري دهندة نيست

أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبٗا مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ يُدۡعَوۡنَ إِلَىٰ كِتَٰبِ ٱللَّهِ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٞ مِّنۡهُمۡ وَهُم مُّعۡرِضُونَ

[اي پيامبر] آيا كساني كه بهرة از كتاب براي آنها داده شده است نديدي كه چون از آنها دعوت مي‌شود كه كتاب الله در بين آنها حُكم كند، گروهي از آنان اعراض كنان برمي‌گردند

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَن تَمَسَّنَا ٱلنَّارُ إِلَّآ أَيَّامٗا مَّعۡدُودَٰتٖۖ وَغَرَّهُمۡ فِي دِينِهِم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ

و اين به خاطر آن است كه گفتند: آتش [دوزخ] جز چند روز معدودي به ما نمي‌رسد، افتراهايي را كه مي‌كردند، آنها را در دين شان مغرور گردانيد

فَكَيۡفَ إِذَا جَمَعۡنَٰهُمۡ لِيَوۡمٖ لَّا رَيۡبَ فِيهِ وَوُفِّيَتۡ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

پس در آن روز كه آنان را جمع مي‌كنيم، چگونه حالي خواهند داشت؟ و در آن روز به هركس پاداش عملش به طور كامل داده مي‌شود، و بر آنان ستم نمي‌شود

قُلِ ٱللَّهُمَّ مَٰلِكَ ٱلۡمُلۡكِ تُؤۡتِي ٱلۡمُلۡكَ مَن تَشَآءُ وَتَنزِعُ ٱلۡمُلۡكَ مِمَّن تَشَآءُ وَتُعِزُّ مَن تَشَآءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَآءُۖ بِيَدِكَ ٱلۡخَيۡرُۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ

[اى پيامبر!] بگو، بار الها! مالك مُلك تو هستي، مُلك را به هر كس كه بخواهي مي‌دهي، و از هركس كه بخواهي مي‌ستاني، به هر كس كه بخواهي عزت مي‌دهي، و هركس را كه بخواهي ذليل مي‌سازي، نيكي همه به دست تو است، به يقين تو بر هر چيزي توانا هستي

تُولِجُ ٱلَّيۡلَ فِي ٱلنَّهَارِ وَتُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِي ٱلَّيۡلِۖ وَتُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيِّتِ وَتُخۡرِجُ ٱلۡمَيِّتَ مِنَ ٱلۡحَيِّۖ وَتَرۡزُقُ مَن تَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٖ

شب را در روز در مي‌آوري، و روز را در شب در مي‌آوري، زنده را از مرده بيرون مي‌كني، و مرده را از زنده بيرون مي‌كني، و هركس را بخواهي بدون حساب روزي مي‌دهي

لَّا يَتَّخِذِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۖ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَلَيۡسَ مِنَ ٱللَّهِ فِي شَيۡءٍ إِلَّآ أَن تَتَّقُواْ مِنۡهُمۡ تُقَىٰةٗۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفۡسَهُۥۗ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلۡمَصِيرُ

مؤمنان نبايد كافران را به جاي مؤمنان دوست بگيرند، و كسي كه چنين كند[1]، از الله هيچ [بهرة] برايش نيست، مگر آنكه به نوعي از انواع، از آنان تقيه كنيد، و الله شما را از خودش بيم مي‌دهد، و بازگشت همه به سوي الله است

قُلۡ إِن تُخۡفُواْ مَا فِي صُدُورِكُمۡ أَوۡ تُبۡدُوهُ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُۗ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ

[اى پيامبر!] بگو: آنچه را كه در سينه داريد، اگر پنهان نماييد، و يا آشكارش كنيد، الله آن را مي‌داند، و آنچه را كه در آسمانها و آنچه را كه در زمين است، مي‌داند، و الله بر هر چيزي قادر است

يَوۡمَ تَجِدُ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا عَمِلَتۡ مِنۡ خَيۡرٖ مُّحۡضَرٗا وَمَا عَمِلَتۡ مِن سُوٓءٖ تَوَدُّ لَوۡ أَنَّ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَهُۥٓ أَمَدَۢا بَعِيدٗاۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفۡسَهُۥۗ وَٱللَّهُ رَءُوفُۢ بِٱلۡعِبَادِ

روزي كه هر كس آنچه را از خوبي انجام داده است، [در پيش روي خود] حاضر مي‌بيند، و آنچه را كه از بدي انجام داده است، آرزو مي‌كند كه [اي كاش] بين اين اعمال بد، و بين او، فاصلة بسيار دوري مي‌بود، الله شما را از [عقاب] خود بيم مي‌دهد، و الله بر بندگان مهربان است

قُلۡ إِن كُنتُمۡ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِي يُحۡبِبۡكُمُ ٱللَّهُ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ

بگو! اگر الله را دوست داريد، از من پيروي نماييد، تا الله شما را دوست بدارد، و گناهان شما را بيامرزد، و الله آمرزندة مهربان است

قُلۡ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَۖ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡكَٰفِرِينَ

[اى پيامبر!] بگو! از الله و رسول او اطاعت كنيد، و اگر روي برگردانيده پس به يقين كه الله كافران را دوست ندارد

۞إِنَّ ٱللَّهَ ٱصۡطَفَىٰٓ ءَادَمَ وَنُوحٗا وَءَالَ إِبۡرَٰهِيمَ وَءَالَ عِمۡرَٰنَ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

به يقين الله تعالى آدم، و نوح، و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان [زمان شان] برگزيد

ذُرِّيَّةَۢ بَعۡضُهَا مِنۢ بَعۡضٖۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

فرزنداني كه بعضي از آنها از نسل بعضي ديگر هستند، و الله شنواي دانا است

إِذۡ قَالَتِ ٱمۡرَأَتُ عِمۡرَٰنَ رَبِّ إِنِّي نَذَرۡتُ لَكَ مَا فِي بَطۡنِي مُحَرَّرٗا فَتَقَبَّلۡ مِنِّيٓۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

زماني را به ياد آور كه همسر عمران گفت: پروردگارا! من [طفلي] را كه در شكم دارم، خاص براي تو نذر كردم كه آزاد باشد، پس از من قبول بگردان، به يقين كه تو خودت شنواي دانا هستي

فَلَمَّا وَضَعَتۡهَا قَالَتۡ رَبِّ إِنِّي وَضَعۡتُهَآ أُنثَىٰ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا وَضَعَتۡ وَلَيۡسَ ٱلذَّكَرُ كَٱلۡأُنثَىٰۖ وَإِنِّي سَمَّيۡتُهَا مَرۡيَمَ وَإِنِّيٓ أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ ٱلرَّجِيمِ

و چون وضع حملش صورت گرفت، گفت: پروردگارا! من او را دختري زاييده‌ام، و الله به آنچه كه زاييده است داناتر مي‌باشد، و پسر مانند دختر نيست، و من او را مريم ناميدم، و من او را و فرزندانش را از تأثير شيطان در پناه تو قرار مي‌دهم

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٖ وَأَنۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنٗا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّاۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيۡهَا زَكَرِيَّا ٱلۡمِحۡرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزۡقٗاۖ قَالَ يَٰمَرۡيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَاۖ قَالَتۡ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٍ

پس پروردگارش به نيكوترين وجهي از او را قبول كرد، و او را به بهترين وجهي پرورش داد، و زكريا را به سرپرستي او برگماشت، هرگاه كه زكريا وارد محرابش مي‌شد، در نزدش [مريم] غذايي مي‌يافت، گفت: اي مريم! اين غذا از كجا برايت آمده است؟ گفت: اين [غذا] از نزد الله است؛ زيرا الله كسي را كه بخواهد بدون حساب روزي مي‌دهد

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥۖ قَالَ رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ

در آنجا زكريا به پروردگارش دعاء كرد و گفت: پروردگارا! برايم از نزد خود فرزند نيكي عنايت فرما؛ زيرا تو شنوندة دعاء هستي

فَنَادَتۡهُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٞ يُصَلِّي فِي ٱلۡمِحۡرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحۡيَىٰ مُصَدِّقَۢا بِكَلِمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدٗا وَحَصُورٗا وَنَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

و هنگامي كه [زكريا] در محراب به نماز ايستاده بود، فرشتگان ندايش دادند كه الله تو را به يحيي نويد مي‌دهد [و او] تصديق كنندة كلمة الله و بزرگوار و خويشتن دار و پيامبري از صالحان است

قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمٞ وَقَدۡ بَلَغَنِيَ ٱلۡكِبَرُ وَٱمۡرَأَتِي عَاقِرٞۖ قَالَ كَذَٰلِكَ ٱللَّهُ يَفۡعَلُ مَا يَشَآءُ

گفت: پروردگارا! چگونه برايم فرزندي خواهد بود، در حالي كه به پيري رسيده ام، و زنم نازا است؟ گفت: بدينسان الله آنچه را بخواهد انجام مي‌دهد

قَالَ رَبِّ ٱجۡعَل لِّيٓ ءَايَةٗۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمۡزٗاۗ وَٱذۡكُر رَّبَّكَ كَثِيرٗا وَسَبِّحۡ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ

گفت: پروردگارا، برايم نشانة قرار بده، فرمود: نشانة تو اين است كه سه روز با مردم جز به اشاره سخن گفته نمي‌تواني، و پروردگار خود را بسيار ذكر كن، و در شامگاه و وقت صبح، او را تسبيح بگوي

وَإِذۡ قَالَتِ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ يَٰمَرۡيَمُ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصۡطَفَىٰكِ وَطَهَّرَكِ وَٱصۡطَفَىٰكِ عَلَىٰ نِسَآءِ ٱلۡعَٰلَمِينَ

و آن زماني را به ياد آور كه فرشته [براي مريم] گفتند: اى مريم! به درستي الله تو را برگزيده و پاك ساخته است، و بر زنهاي جهان برتري داده است

يَٰمَرۡيَمُ ٱقۡنُتِي لِرَبِّكِ وَٱسۡجُدِي وَٱرۡكَعِي مَعَ ٱلرَّـٰكِعِينَ

اي مريم! براي پروردگارت فرمانبردار باش، و سجده كن، و با نمازگزاران نماز بگزار

ذَٰلِكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلۡغَيۡبِ نُوحِيهِ إِلَيۡكَۚ وَمَا كُنتَ لَدَيۡهِمۡ إِذۡ يُلۡقُونَ أَقۡلَٰمَهُمۡ أَيُّهُمۡ يَكۡفُلُ مَرۡيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيۡهِمۡ إِذۡ يَخۡتَصِمُونَ

اين [گفته‌ها] از خبرهاي غيب است، كه آن را به تو وحي مي‌كنيم، آنگاه، كه قلمهاي خود را جهت آنكه كدام يك شان از مريم سرپرستي كند، مي‌انداختند[1]، تو در نزد آنها نبودي، و وقتي كه با هم به مجادله برخاستند، نزد آنها نبودي