إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ إِذَا مَسَّهُمۡ طَـٰٓئِفٞ مِّنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبۡصِرُونَ

همانا كساني كه پرهيزگاري مي‌كنند، چون مورد وسوسة شيطان قرار گيرند، [الله را] به ياد مي‌آورند، و در اين وقت بصيرت مي‌يابند

وَإِخۡوَٰنُهُمۡ يَمُدُّونَهُمۡ فِي ٱلۡغَيِّ ثُمَّ لَا يُقۡصِرُونَ

و برادران شان آنان را به گمراهي مي‌كشانند[1]، و كوتاهي نمي‌كنند

وَإِذَا لَمۡ تَأۡتِهِم بِـَٔايَةٖ قَالُواْ لَوۡلَا ٱجۡتَبَيۡتَهَاۚ قُلۡ إِنَّمَآ أَتَّبِعُ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّ مِن رَّبِّيۚ هَٰذَا بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمۡ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ

و هرگاه معجزة براي شان نياوري مي‌گويند: چرا [آن معجزه را] از خود برنگزيدي؟ [اى پيامبر!] بگو! تنها چيزي را پيروي مي‌كنم كه از طرف پروردگارم به من وحي مي‌شود، اين [قرآن كريم] بينشهايی از سوي پروردگار تان است، و براي مردمي كه ايمان مي‌آورند، هدايت و رحمتي مي‌باشد

وَإِذَا قُرِئَ ٱلۡقُرۡءَانُ فَٱسۡتَمِعُواْ لَهُۥ وَأَنصِتُواْ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ

و چون قرآن خوانده شود، به آن گوش فرا دهيد، و خاموش باشيد، تا باشد كه مورد رحمت قرار گيريد

وَٱذۡكُر رَّبَّكَ فِي نَفۡسِكَ تَضَرُّعٗا وَخِيفَةٗ وَدُونَ ٱلۡجَهۡرِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡغَٰفِلِينَ

و پروردگارت را در دل خويش به زاري و خوف، و نه به صداي بلند، در صبح و شام ياد كن، و از غافلان مباش

إِنَّ ٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِهِۦ وَيُسَبِّحُونَهُۥ وَلَهُۥ يَسۡجُدُونَۤ۩

همانا كساني كه نزد پروردگار تو مي‌باشند، از عبادتش سر باز نمي‌زنند، او را تسبيح مي‌گويند، و برايش سجده مي‌كنند

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلۡأَنفَالِۖ قُلِ ٱلۡأَنفَالُ لِلَّهِ وَٱلرَّسُولِۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَصۡلِحُواْ ذَاتَ بَيۡنِكُمۡۖ وَأَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ

[اي پيامبر] از تو در بارة انفال [غنائم] مي پرسند بگو! انفال براي الله، و پيامبر است، پس از الله بترسيد، و با يكديگر سازش نماييد، و اگر مؤمن هستيد، از الله و رسول او اطاعت نماييد

إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتۡ قُلُوبُهُمۡ وَإِذَا تُلِيَتۡ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُهُۥ زَادَتۡهُمۡ إِيمَٰنٗا وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ

جز اين نيست كه مؤمنان كساني هستند كه چون الله ياد شود، دلهاي شان به ترس [و لرزه] مي افتد، و چون آياتش بر آنها خوانده شود، بر ايمان شان مي‌افزايد، و بر پروردگار خود توكل مي كنند

ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ

[آنان] كساني اند كه نماز را بر پا مي‌دارند، واز آنچه به ايشان روزي داده ايم انفاق مي‌كنند

أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ حَقّٗاۚ لَّهُمۡ دَرَجَٰتٌ عِندَ رَبِّهِمۡ وَمَغۡفِرَةٞ وَرِزۡقٞ كَرِيمٞ

مؤمنان حقيقي همينها هستند، براي آنها در نزد پروردگار شان درجات، و مغفرت، و روزي خوبي است

كَمَآ أَخۡرَجَكَ رَبُّكَ مِنۢ بَيۡتِكَ بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقٗا مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ لَكَٰرِهُونَ

همان طوري كه پروردگارت تو را از خانه ات به حق [به سوي بدر] بيرون آورد، در حالي كه عدة از مؤمنان كراهت داشتند

يُجَٰدِلُونَكَ فِي ٱلۡحَقِّ بَعۡدَ مَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى ٱلۡمَوۡتِ وَهُمۡ يَنظُرُونَ

[اي پيامبر!] با تو در بارة آنچه كه حق است [كه جهاد باشد] ـ بعد از آنكه واضح گرديد ـ مجادله مي‌كردند، [به طوري] كه گويا به سوي مرگ سوق داده مي‌شوند، و آنها در آن مي‌نگرند

وَإِذۡ يَعِدُكُمُ ٱللَّهُ إِحۡدَى ٱلطَّآئِفَتَيۡنِ أَنَّهَا لَكُمۡ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيۡرَ ذَاتِ ٱلشَّوۡكَةِ تَكُونُ لَكُمۡ وَيُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُحِقَّ ٱلۡحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِۦ وَيَقۡطَعَ دَابِرَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

و آن زماني را به ياد آوريد كه الله يكي از اين دو گروه را[1] براي شما وعده داد كه از آنِ شما است، و شما دوست داشتيد كه گروه بي سلاح [كاروان قريش] از شما باشد، حال آنكه الله مي‌خواست كه حق را به سخنان خود ثابت سازد، و بنياد كافران را براندازد

لِيُحِقَّ ٱلۡحَقَّ وَيُبۡطِلَ ٱلۡبَٰطِلَ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡمُجۡرِمُونَ

تا اينكه حق را ثابت نموده، و باطل را از بين ببرد، و لو آنكه مجرمان كراهت داشته باشند

إِذۡ تَسۡتَغِيثُونَ رَبَّكُمۡ فَٱسۡتَجَابَ لَكُمۡ أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلۡفٖ مِّنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ مُرۡدِفِينَ

آن زماني را [به ياد آوريد] كه از پروردگار خود طلب ياري و كمك مي كرديد، پس دعاي شما را اجابت كرد، [و فرمود] من شما را به هزار فرشته كه از پي يكديگر مي آيند، ياري مي دهم

وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشۡرَىٰ وَلِتَطۡمَئِنَّ بِهِۦ قُلُوبُكُمۡۚ وَمَا ٱلنَّصۡرُ إِلَّا مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

الله متعال اين [مدد رساندن] را جز بشارتي قرار نداد، تا اينكه دلهاي شما به آن آرام بگيرد، و گرنه پيروزي جز از طرف الله نيست، همانا الله پيروزمند با حكمت است

إِذۡ يُغَشِّيكُمُ ٱلنُّعَاسَ أَمَنَةٗ مِّنۡهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيۡكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ لِّيُطَهِّرَكُم بِهِۦ وَيُذۡهِبَ عَنكُمۡ رِجۡزَ ٱلشَّيۡطَٰنِ وَلِيَرۡبِطَ عَلَىٰ قُلُوبِكُمۡ وَيُثَبِّتَ بِهِ ٱلۡأَقۡدَامَ

و آن زماني را [به ياد آوريد] كه الله خواب سبك آرامش بخشي را كه از جانب او بود، بر شما عارض كرد، و آبي از آسمان بر شما نازل ساخت، تا شما را به آن پاك سازد، و پليدي شيطان را از شما بزدايد، و تا دلهاي تان را با ثبات سازد، و گامهاي تان را به آن استوار نمايد

إِذۡ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ أَنِّي مَعَكُمۡ فَثَبِّتُواْ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ سَأُلۡقِي فِي قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلرُّعۡبَ فَٱضۡرِبُواْ فَوۡقَ ٱلۡأَعۡنَاقِ وَٱضۡرِبُواْ مِنۡهُمۡ كُلَّ بَنَانٖ

و آن زماني را [به ياد آور] كه پروردگار تو به فرشتگان امر كرد كه من با شما هستم، پس كساني را كه ايمان آورده اند، ثابت قدم نگهداريد، به زودي در دل كساني كه كافر شده اند، هراس و ترس مي افكنم، پس گردنهاي آنان را بزنيد، و سر انگشتان شان را قطع نماييد

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ شَآقُّواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۚ وَمَن يُشَاقِقِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ

اين به خاطر آن است كه آنان با الله و رسول او مخالفت كردند، و هر كس كه با الله و رسول او مخالفت كند، پس بداند كه الله شديد العقاب است

ذَٰلِكُمۡ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابَ ٱلنَّارِ

[اي كافران] اين عذاب را [در دنيا] بچشيد، و همانا براي كافران [در آخرت] عذاب آتش [دوزخ] است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا لَقِيتُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ زَحۡفٗا فَلَا تُوَلُّوهُمُ ٱلۡأَدۡبَارَ

اي كساني كه ايمان آورده ايد! هنگامي كه با گروه بزرگي از كافران روبرو شديد، به آنها پشت نكنيد

وَمَن يُوَلِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ دُبُرَهُۥٓ إِلَّا مُتَحَرِّفٗا لِّقِتَالٍ أَوۡ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٖ فَقَدۡ بَآءَ بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأۡوَىٰهُ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ

و كسي كه در آن روز به آنان پشت كند ـ مگر آنكه قصدش حملة دوباره، و يا ملحق شدن به گروه ديگري [از مجاهدين] باشد ـ به يقين كه به غضب الله روي آورده و جايگاهش در دوزخ است، و [دوزخ] مصير بدي است

فَلَمۡ تَقۡتُلُوهُمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ قَتَلَهُمۡۚ وَمَا رَمَيۡتَ إِذۡ رَمَيۡتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ رَمَىٰ وَلِيُبۡلِيَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ مِنۡهُ بَلَآءً حَسَنًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٞ

و شما آنها را نكشتيد، بلكه الله آنها را كشت، آنگاه كه [به طرف آنان ريگ و خاك] انداختي، [اين ريگ و خاك را] تو نينداختي، بلكه الله انداخت، و تا اينكه مؤمنان را به آزمون نيكويي از طرف خود بيازمايد، همانا الله شنواي دانا است

ذَٰلِكُمۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ مُوهِنُ كَيۡدِ ٱلۡكَٰفِرِينَ

اين واقعه [چنين بود كه مشاهده كرديد] الله مكر كافران را چنين سست و ضعيف مي گردان.د

إِن تَسۡتَفۡتِحُواْ فَقَدۡ جَآءَكُمُ ٱلۡفَتۡحُۖ وَإِن تَنتَهُواْ فَهُوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۖ وَإِن تَعُودُواْ نَعُدۡ وَلَن تُغۡنِيَ عَنكُمۡ فِئَتُكُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَوۡ كَثُرَتۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

[اي كافران] اگر طلب فتح و نصرت مي‌كرديد، اينك فتح حاصل شد، و اگر [از كفر و مخالفت با مسلمانان] خود داري نماييد، براي شما بهتر است، و اگر [به كفر و عناد] باز گرديد، ما هم باز خواهيم گشت، و گروه شما هر چند زياد باشد، براي شما سودي نخواهد بخشيد، و الله با مؤمنان است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَلَا تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَأَنتُمۡ تَسۡمَعُونَ

اي كساني كه ايمان آورده ايد! از الله و رسولش را اطاعت كنيد، و در حالي كه [نداي او را] مي شنويد، از او روي برمگردانيد

وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ قَالُواْ سَمِعۡنَا وَهُمۡ لَا يَسۡمَعُونَ

و شما مانند كساني نباشيد كه مي گفتند، شنيديم، در حالي كه نمي شنيدند

۞إِنَّ شَرَّ ٱلدَّوَآبِّ عِندَ ٱللَّهِ ٱلصُّمُّ ٱلۡبُكۡمُ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡقِلُونَ

همانا بدترين جنبندگان در نزد الله، اشخاص ناشنوايان وگنگان هستند كه نمي‌انديشند

وَلَوۡ عَلِمَ ٱللَّهُ فِيهِمۡ خَيۡرٗا لَّأَسۡمَعَهُمۡۖ وَلَوۡ أَسۡمَعَهُمۡ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعۡرِضُونَ

و اگر الله در آنها خيري سراغ مي‌داشت، آنانرا شنوا مي‌كرد، و اگر شنوا مي‌كرد، هرآينه [سرپيچي نموده] و اعراض مي‌كردند

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱسۡتَجِيبُواْ لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمۡ لِمَا يُحۡيِيكُمۡۖ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَحُولُ بَيۡنَ ٱلۡمَرۡءِ وَقَلۡبِهِۦ وَأَنَّهُۥٓ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ

اي كساني كه ايمان آورده ايد! دعوت الله و پيامبر را كه شما را به پيام حيات بخش مي‌خواند، اجابت كنيد، و بدانيد كه الله بين شخص و قلب او حايل مي‌گردد، و اينكه به سوي او حشر مي‌شويد