۞فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ

و در حالي كه مريض بود، او را به خشكي انداختيم

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ

و در كنارش، بوتة كدويي را رويانيديم

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ

و او را به سوي مردمي كه صد هزار نفر و يا بيشتر از آن بودند، فرستاديم

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٖ

و آنان ايمان آوردند، و آنان را تا مدتي از نعمتها بهره‌مند ساختيم

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ

پس [اي پيامبر] ازآنها بپرس، آيا براي پروردگار تو دختران است، و براي آنان پسران

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَٰثٗا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ

آيا ما فرشتگان را ماده آفريده كرديم، و آنان حاضر بودند

أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ

بدان كه آنان از دروغ پردازي خود مي‌‎گويند

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ

الله زاييده است، و به يقين كه آنان دروغ مي‌‎گويند

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ

آيا [الله] دختران را بر پسران ترجيح داده است؟

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

شما را چه شده است؟ چگونه قضاوت مي‌‎كنيد؟

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

آيا نمي‌انديشيد

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ

آيا [بر اين ادعاي خود] دليل روشني داريد؟

فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

پس اگر راست مي‌‎گوييد، كتاب خود را بياوريد

وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبٗاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

و [كافران] ميان او و جنها رابطة خويشاوندي قرار داده اند، و همانا جنها مي‌‎دانند كه خود شان [براي حساب در روز قيامت] احضار خواهند شد

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

الله از آنچه كه او را به آن وصف مي‌‎كنند، منزه است

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

مگر بندگان مُخْلَص الله

فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ

پس شما، و آنچه كه مي‌‎پرستيد

مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ

نمي‌توانيد بر ضد او كسي را به گمراهي بكشانيد

إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ

[و او را منحرف سازيد]، مگر كسي كه جهنمي باشد

وَمَامِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٞ مَّعۡلُومٞ

و [فرشتگان گفتند] هيچ كسي از ما نيست، مگر آنكه برايش جايگاه معيني است

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ

و ما [براي اطاعت از فرمان الله] به صف ايستادگانيم

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ

و همانا ما تسبيح گويندگانيم

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ

و هر چند [مشركان] مي‌‎گفتند

لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرٗا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

كه اگر كتابي از پيشينيان در نزد ما مي‌‎بود

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

ما به يقين از بندگان مُخْلَص الله مي‌‎بوديم

فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ

ولي آنان به آن كافر شدند، و به زودي خواهند دانست

وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و به يقين فرمان ما، در بارة بندگاني كه آنان را به پيامبري مي‌‎فرستيم، از پيش صادر شده است

إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ

كه آنان [مظفر] و منصور اند

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

و به يقين لشكر ما پيروز است

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ

و [اي پيامبر] از آنان تا مدتي روي بگردان