يَٰنِسَآءَ ٱلنَّبِيِّ مَن يَأۡتِ مِنكُنَّ بِفَٰحِشَةٖ مُّبَيِّنَةٖ يُضَٰعَفۡ لَهَا ٱلۡعَذَابُ ضِعۡفَيۡنِۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٗا

اي همسران پيامبر! هركس از شما كه [معاذ الله و به فرض محال] مرتكب كار نا شايست آشكاري شود، عذاب برايش دو چندان مي‌شود، و اين بر الله آسان است

إِنَّا مُرۡسِلُواْ ٱلنَّاقَةِ فِتۡنَةٗ لَّهُمۡ فَٱرۡتَقِبۡهُمۡ وَٱصۡطَبِرۡ

همانا ماده شت را براي امتحان آنان خواهيم فرستاد، پس [اي صالح] منتظر [سر انجام] آنان باش، و صبر كن

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِذَا جَآءَكَ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ يُبَايِعۡنَكَ عَلَىٰٓ أَن لَّا يُشۡرِكۡنَ بِٱللَّهِ شَيۡـٔٗا وَلَا يَسۡرِقۡنَ وَلَا يَزۡنِينَ وَلَا يَقۡتُلۡنَ أَوۡلَٰدَهُنَّ وَلَا يَأۡتِينَ بِبُهۡتَٰنٖ يَفۡتَرِينَهُۥ بَيۡنَ أَيۡدِيهِنَّ وَأَرۡجُلِهِنَّ وَلَا يَعۡصِينَكَ فِي مَعۡرُوفٖ فَبَايِعۡهُنَّ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُنَّ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ

اي پيامبر! چون زنان مؤمن نزد تو آمدند تا با تو بيعت كنند براينكه: چيزي را به الله شريك نسازند، دزدي نكنند، زنا نكنند، فرزندان خود را نكشند، و از روي بهتان، فرزندي را [به دروغ] به شوهران شان نسبت ندهند، و در كار هاي نيك نافرماني تو را نكنند، با آنان بيعت كن، و براي آنها از الله آمرزش بخواه، به يقين الله آمرزندة مهربان است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحۡصُواْ ٱلۡعِدَّةَۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ رَبَّكُمۡۖ لَا تُخۡرِجُوهُنَّ مِنۢ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخۡرُجۡنَ إِلَّآ أَن يَأۡتِينَ بِفَٰحِشَةٖ مُّبَيِّنَةٖۚ وَتِلۡكَ حُدُودُ ٱللَّهِۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَقَدۡ ظَلَمَ نَفۡسَهُۥۚ لَا تَدۡرِي لَعَلَّ ٱللَّهَ يُحۡدِثُ بَعۡدَ ذَٰلِكَ أَمۡرٗا

اي پيامبر! چون خواستيد زنان را طلاق بدهيد، در زماني كه عدة شان [مي تواند شروع شود] طلاق بدهيد، و عده را حساب كنيد، و از خداوند كه پروردگار تان است بترسيد، آنان را از خانه هاي شان بيرون نكنيد، و آنها هم بيرون نشوند، مگر آنكه مرتكب كار زشت آشكاري شوند، و [آنچه بيان گرديد]، حدود الله است، و هر كس از حدود الله تجاوز نمايد، به تحقيق بر خود ستم كرده است، تو [اي طلاق دهنده] نمي‌داني، شايد خداوند بعد از اين، وضع [ديگري] به وجود آورد

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ

و كساني كه شرمگاه خود را حفظ مي‌كنند

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ

مگر بر همسران شان، و بر كنيزاني كه مالك آنها هستند، كه [در اين صورت] ملامتي بر آنان نيست

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ

پس هر كسي كه غير از اينها را بخواهد، متجاوز است