فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكٖ مُّقۡتَدِرِۭ

در مقام و منزلت راستين، در نزد پادشاه مقتدري

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ يَشۡرَبُونَ مِن كَأۡسٖ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا

همانا نيكو كاران از جامي آميخته به كافور مي‌نوشند

عَيۡنٗا يَشۡرَبُ بِهَا عِبَادُ ٱللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفۡجِيرٗا

و بندگان [خاص] الله از چشمة مي‌نوشند كه به هر جا بخواهند آن را جاري مي‌سازند

يُوفُونَ بِٱلنَّذۡرِ وَيَخَافُونَ يَوۡمٗا كَانَ شَرُّهُۥ مُسۡتَطِيرٗا

به نذر خود و فاء مي‌كنند، و از روزي مي‌ترسند كه شر آن فراگير است

وَيُطۡعِمُونَ ٱلطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ مِسۡكِينٗا وَيَتِيمٗا وَأَسِيرًا

و طعام را در حالي كه [خود شان] دوست دارند، به مسكين، و يتيم، و اسير مي‌دهند

إِنَّمَا نُطۡعِمُكُمۡ لِوَجۡهِ ٱللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمۡ جَزَآءٗ وَلَا شُكُورًا

و [مي گويند] ما شما را فقط براي [رضاي] الله طعام مي‌دهيم، از شما مزد، و شكرگزاري نمي‌خواهيم

إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوۡمًا عَبُوسٗا قَمۡطَرِيرٗا

همانا ما از پروردگار خود از روزي كه بسيار سخت و دشوار است، مي‌ترسيم

فَوَقَىٰهُمُ ٱللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمِ وَلَقَّىٰهُمۡ نَضۡرَةٗ وَسُرُورٗا

پس خداوند آنها را از شر آن روز حفاظت نمود، و به آنان خُرَّمي و شادماني بخشيد

وَجَزَىٰهُم بِمَا صَبَرُواْ جَنَّةٗ وَحَرِيرٗا

و به پاداش صبري كه كرده بودند، جنت و [لباسهاي] ابريشميني را براي شان مزد داد

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٖ

و به يقين نيكوكاران در نعمت هستند

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ

اي نفس با اطمينان!

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ

به سوي پروردگارت در حالي بازگرد كه تو از او راضي هستي، و او از تو راضي مي‌باشد

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي

پس در زمرة بندگان [خاص] من در آي

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي

و به بهشت من وارد شو