أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصۡحَٰبِ ٱلۡفِيلِ

آيا خبر نداري كه پروردگارت با اصحاب فيل چه كرد

أَلَمۡ يَجۡعَلۡ كَيۡدَهُمۡ فِي تَضۡلِيلٖ

آيا مكر شان را نقش بر آب نساخت

وَأَرۡسَلَ عَلَيۡهِمۡ طَيۡرًا أَبَابِيلَ

و پرندگاني را، گروه گروه بر آنان فرستاد

تَرۡمِيهِم بِحِجَارَةٖ مِّن سِجِّيلٖ

كه آنان را با سنگريزه هاي كه [در اصل] از گِل بود [وبه آتش دوزخ پخته شده بود] رَمْي مي‌كردند

فَجَعَلَهُمۡ كَعَصۡفٖ مَّأۡكُولِۭ

تا كه [الله] آنان را همچون كاه جويده شدة گردانيد

لِإِيلَٰفِ قُرَيۡشٍ

براي انس و الفت قريش

إِۦلَٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيۡفِ

الفت شان در كوچ زمستان و تابستان

فَلۡيَعۡبُدُواْ رَبَّ هَٰذَا ٱلۡبَيۡتِ

پس بايد پروردگار اين خانه را بپرستند

ٱلَّذِيٓ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعٖ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ

آن [پروردگاري] كه آنان را از گرسنگي نجات داد، و از ترس، در امن و امنيت قرار داد

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ

آيا آن كسي را كه روز جزاء را [روز قيامت را] تكذيب مي‌كند، ديده‌اي

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِي يَدُعُّ ٱلۡيَتِيمَ

اين، كسي است كه يتيم را به خشونت از خود مي‌راند

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

و بر طعام دادن براي بينوايان تشويق نمي‌كند

فَوَيۡلٞ لِّلۡمُصَلِّينَ

پس واي بر آن نماز گذاراني

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَن صَلَاتِهِمۡ سَاهُونَ

كه از نماز شان غافل مي‌باشند

ٱلَّذِينَ هُمۡ يُرَآءُونَ

[و] آنان كساني اند كه رياء كاري مي‌كنند

وَيَمۡنَعُونَ ٱلۡمَاعُونَ

و از اينكه وسائل كار گشايي را [به عاريت بدهند] خود داري مي‌نمايند

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ

[اى پيامبر!] همانا ما كوثر را به تو بخشيديم

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ

پس براي پروردگارت نماز بخوان، و قرباني كن

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ

به يقين اين دشمن تو است كه بي نسل و بي نام و نشان است

قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ

[اي پيامبر!] بگو: اي كافران!

لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ

آنچه را كه شما مي‌پرستيد، من نمي‌پرستم

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ

و آنچه را كه من مي‌پرستم، شما نمي‌پرستيد

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٞ مَّا عَبَدتُّمۡ

و من آنچه را كه شما مي‌پرستيد، نمي‌پرستم

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ

و شما آنچه را كه من مي‌پرستم، نمي‌پرستيد

لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ

دين شما براي خود شما، و دين من براي خودم

إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ

چون نصرت الله، و فتح [مكه] فرا رسد

وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا

و ببيني كه مردمان گروه گروه در دين الله داخل مي‌شوند

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا

[در اين وقت] پروردگار خود را سپاس و ستايش كن، و از او آمرزش بخواه، كه به يقين او توبه پذير است

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ

بريده باد هر دو دست ابو لهب، و [ابو لهب] زيان مند باد

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ

مال و اندوخته اش به او سودي نبخشيد