وَيَوۡمَ نَحۡشُرُهُمۡ جَمِيعٗا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشۡرَكُوٓاْ أَيۡنَ شُرَكَآؤُكُمُ ٱلَّذِينَ كُنتُمۡ تَزۡعُمُونَ

و روزي كه همة آنان را حشر كنيم، بعد از آن براي مشركان مي‎گوييم، معبودهايي كه آنها را شريك الله مي‌پنداشتيد كجا هستند

ثُمَّ لَمۡ تَكُن فِتۡنَتُهُمۡ إِلَّآ أَن قَالُواْ وَٱللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشۡرِكِينَ

آنگاه پاسخ شان جز اين نيست كه مي‎گويند: به الله كه پروردگار ما است قَسَم كه ما مشرك نبوديم

ٱنظُرۡ كَيۡفَ كَذَبُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡۚ وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ

بنگر كه چگونه بر خويشتن دروغ بستند، و دروغهايی را كه افتراء كرده بودند، از بين رفت

وَمِنۡهُم مَّن يَسۡتَمِعُ إِلَيۡكَۖ وَجَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن يَفۡقَهُوهُ وَفِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٗاۚ وَإِن يَرَوۡاْ كُلَّ ءَايَةٖ لَّا يُؤۡمِنُواْ بِهَاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوكَ يُجَٰدِلُونَكَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

و از آنان كساني هستند كه به تو گوش فرا مي‌دهند، و ما بر دلهاي شان پرده‌هايی افكنده ‌ايم، تا آن را نفهمند، و در گوشهاي شان سنگيني است، و اگر هر معجزة را ببينند، به آن ايمان نمي‌آورند، تا اينكه نزد تو مي‌آيند و با تو مجادله مي‌كنند، كساني كه كافر شدند مي‎گويند: اين [قرآن] جز افسانه‌هاي گذشتگان [چيز ديگري] نيست

وَهُمۡ يَنۡهَوۡنَ عَنۡهُ وَيَنۡـَٔوۡنَ عَنۡهُۖ وَإِن يُهۡلِكُونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمۡ وَمَا يَشۡعُرُونَ

و آنها [مردم را از پيامبر ] باز مي‎داشتند، و خود [نيز] از ايشان دوري مي‌جستند، و آنان [به اين كار شنيع] جز خود، ديگري را به هلاكت نمي‌رسانند، و نمي‌فهمند

وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذۡ وُقِفُواْ عَلَى ٱلنَّارِ فَقَالُواْ يَٰلَيۡتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

و اگر آنان را هنگامي كه در برابر آتش [جهنم] نگه داشته مي‌شوند ببيني، [حيران مي‌ماني] و مي‎گويند: اي كاش [به دنيا] باز گردانده شويم، و آيات پروردگار خود را تكذيب نكنيم، و از مؤمنان باشيم

بَلۡ بَدَا لَهُم مَّا كَانُواْ يُخۡفُونَ مِن قَبۡلُۖ وَلَوۡ رُدُّواْ لَعَادُواْ لِمَا نُهُواْ عَنۡهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ

[چنين نيست]، بلكه آنچه را كه پيشتر پنهان مي‌كردند، براي شان آشكار شده است، و اگر باز گردانده شوند، به همان چيزي برمي‌گردند كه از آن نهي شده بودند، و آنان دروغگو هستند

وَقَالُوٓاْ إِنۡ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنۡيَا وَمَا نَحۡنُ بِمَبۡعُوثِينَ

و گفتند: جز زندگي ما در دنيا زندگي ديگري نيست، و ما هرگز برانگيخته نمي‌شويم

وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذۡ وُقِفُواْ عَلَىٰ رَبِّهِمۡۚ قَالَ أَلَيۡسَ هَٰذَا بِٱلۡحَقِّۚ قَالُواْ بَلَىٰ وَرَبِّنَاۚ قَالَ فَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ

و اگر آنها را وقتي كه در پيشگاه پروردگار شان بازداشته مي‌شوند ببيني، و الله بگويد: آيا اين [چيزي را كه اكنون مي‌بينيد] حق نيست، مي‌گويند: چرا [حق نيست، بلكه] به پروردگار ما قسم كه حق است، مي‌گويد: پس به سبب آنكه كفر مي‌ورزيديد، اين عذاب را بچشيد

قَدۡ خَسِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِلِقَآءِ ٱللَّهِۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَتۡهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغۡتَةٗ قَالُواْ يَٰحَسۡرَتَنَا عَلَىٰ مَا فَرَّطۡنَا فِيهَا وَهُمۡ يَحۡمِلُونَ أَوۡزَارَهُمۡ عَلَىٰ ظُهُورِهِمۡۚ أَلَا سَآءَ مَا يَزِرُونَ

به راستي آنان كه لقاي الله را دروغ پنداشتند، زيانكار شدند، هنگامي كه قيامت ناگهان بر آنها فرا رسد، مي‌گويند: افسوس بر ما كه در آن كوتاهي كرديم، و آنها بار گناه خود را به دوش مي‌كشند، و چه بد باري است كه به دوش مي‌كشند

وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا لَعِبٞ وَلَهۡوٞۖ وَلَلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

و زندگي دنيا جز بازي و سرگرمي چيز ديگري نيست، و به يقين دار آخرت براي كساني كه پرهيزگاري مي‌كنند، بهتر است، آيا نمي‌انديشيد

قَدۡ نَعۡلَمُ إِنَّهُۥ لَيَحۡزُنُكَ ٱلَّذِي يَقُولُونَۖ فَإِنَّهُمۡ لَا يُكَذِّبُونَكَ وَلَٰكِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ يَجۡحَدُونَ

[اى پيامبر!] به يقين مي‌دانيم كه گفته‌هاي آنان تو را اندوهگين مي‌كند، ولي آنها تو را تكذيب نمي‌كنند، بلكه ستمگاراني هستند كه آيات الله را انكار مي‌كنند

وَلَقَدۡ كُذِّبَتۡ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِكَ فَصَبَرُواْ عَلَىٰ مَا كُذِّبُواْ وَأُوذُواْ حَتَّىٰٓ أَتَىٰهُمۡ نَصۡرُنَاۚ وَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَٰتِ ٱللَّهِۚ وَلَقَدۡ جَآءَكَ مِن نَّبَإِيْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و همانا پيامبراني پيش از تو تكذيب شدند، و بر تكذيب و آزاري كه ديدند صبر كردند تا آنكه نصرت ما به آنها رسيد، و هيچ تبديل كنندة براي كلمات الله نيست، و به تحقيق كه از خبر پيامبران به تو رسيده است

وَإِن كَانَ كَبُرَ عَلَيۡكَ إِعۡرَاضُهُمۡ فَإِنِ ٱسۡتَطَعۡتَ أَن تَبۡتَغِيَ نَفَقٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ أَوۡ سُلَّمٗا فِي ٱلسَّمَآءِ فَتَأۡتِيَهُم بِـَٔايَةٖۚ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ لَجَمَعَهُمۡ عَلَى ٱلۡهُدَىٰۚ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ

و اگر اعراض آنها بر تو گران آمده است، پس اگر مي‌تواني سردابي را [جهت فرو رفتن] در زمين، و يا نردباني را [جهت بالا رفتن] به آسمان پيدا كن، و براي آنها معجزة [ديگري] بياور، و اگر الله مي‌خواست، همگان را بر هدايت جمع مي‌كرد، پس هرگز از جاهلان مباش