وَإِن كُلّٞ لَّمَّا جَمِيعٞ لَّدَيۡنَا مُحۡضَرُونَ

و جز اين نيست كه همة آنها در نزد ما حاضر ساخته مي‌شوند

وَقَالَ رَجُلٞ مُّؤۡمِنٞ مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَكۡتُمُ إِيمَٰنَهُۥٓ أَتَقۡتُلُونَ رَجُلًا أَن يَقُولَ رَبِّيَ ٱللَّهُ وَقَدۡ جَآءَكُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ مِن رَّبِّكُمۡۖ وَإِن يَكُ كَٰذِبٗا فَعَلَيۡهِ كَذِبُهُۥۖ وَإِن يَكُ صَادِقٗا يُصِبۡكُم بَعۡضُ ٱلَّذِي يَعِدُكُمۡۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ مُسۡرِفٞ كَذَّابٞ

و شخص مؤمني از آل فرعون كه ايمان خود را پنهان مي‌داشت، گفت: آيا شخصي را مي‌كشيد كه مي‌گويد: پروردگار من خدا است، در حالي كه دلائل واضح و معجزات روشني را از طرف پروردگار تان، براي شما آورده است، و اگر او دروغگو باشد، [گناه] دروغش بر [عهدة] خود او است، و اگر راستگو باشد، به يقين بعضي از آنچه كه به شما و عده مي‌دهد، به شما خواهد رسيد، به درستى الله آن كسي را كه تجاوز كار، و دروغگو باشد، هدايت نمي‌كند

يَٰقَوۡمِ لَكُمُ ٱلۡمُلۡكُ ٱلۡيَوۡمَ ظَٰهِرِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَمَن يَنصُرُنَا مِنۢ بَأۡسِ ٱللَّهِ إِن جَآءَنَاۚ قَالَ فِرۡعَوۡنُ مَآ أُرِيكُمۡ إِلَّا مَآ أَرَىٰ وَمَآ أَهۡدِيكُمۡ إِلَّا سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ

اي قوم من! امروز فرمانروايي در دست شما است، و در اين سرزمين پيروز مي‌باشيد، و اگر عذاب الله بر ما نازل شود، كيست كه ما را از آن عذاب حمايت نمايد، فرعون گفت: من شما را جز به راهي كه مصلحت شما را در آن مي‌بينم، رهنمون نمي‌شوم، و شما را جز به راه راست، رهنمايي نمي‌كنم

وَقَالَ ٱلَّذِيٓ ءَامَنَ يَٰقَوۡمِ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُم مِّثۡلَ يَوۡمِ ٱلۡأَحۡزَابِ

و آن كسي كه ايمان آورده بود، گفت: اي قوم من! همانا من [در بارة شما از روزي] مانند روز مردمان [گذشته] مي‌ترسم

مِثۡلَ دَأۡبِ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡۚ وَمَا ٱللَّهُ يُرِيدُ ظُلۡمٗا لِّلۡعِبَادِ

مانند سرنوشت قوم نوح، و عاد، و ثمود و كسان ديگري كه بعد از آنان آمدند، و الله بر بندگانش هيچ ستمى را اراده ندارد

وَيَٰقَوۡمِ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ يَوۡمَ ٱلتَّنَادِ

و اي قوم من! همانا من بر شما از روزي كه [مردم] يكديگر را صدا مي‌زنند، [كه روز قيامت باشد]، بيمناكم

يَوۡمَ تُوَلُّونَ مُدۡبِرِينَ مَا لَكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِنۡ عَاصِمٖۗ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٖ

روزي كه روي مي‌گردانيد، و مي‌گريزيد، و در برابر الله پناه گاهي براي شما وجود ندارد، و كسي را كه الله گمراه كند، برايش هيچ هدايت كنندة نيست

وَلَقَدۡ جَآءَكُمۡ يُوسُفُ مِن قَبۡلُ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَمَا زِلۡتُمۡ فِي شَكّٖ مِّمَّا جَآءَكُم بِهِۦۖ حَتَّىٰٓ إِذَا هَلَكَ قُلۡتُمۡ لَن يَبۡعَثَ ٱللَّهُ مِنۢ بَعۡدِهِۦ رَسُولٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَنۡ هُوَ مُسۡرِفٞ مُّرۡتَابٌ

يوسف پيش از اين با دلائل روشني نزد شما آمد، ولي شما به طور دائم، از آنچه كه براي شما آورده بود، در شك بوديد، تا اينكه چون از دنيا رفت، گفتيد: الله بعد از او هرگز پيامبر ديگري نخواهد فرستاد، الله متجاوزان شكاك را اين گونه گمراه مي‌سازد

ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ بِغَيۡرِ سُلۡطَٰنٍ أَتَىٰهُمۡۖ كَبُرَ مَقۡتًا عِندَ ٱللَّهِ وَعِندَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ كَذَٰلِكَ يَطۡبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ قَلۡبِ مُتَكَبِّرٖ جَبَّارٖ

كساني كه در بارة آيات الله، بدون آنكه براي شان دليلي آمده باشد، مجادله مي‌كنند، [اين عمل شان] در نزد الله، و در نزد كساني كه ايمان آورده اند، سخت ناپسند است، و خداوند اين گونه در دل هر متكبر سركشي مُهر مي‌نهد

وَقَالَ فِرۡعَوۡنُ يَٰهَٰمَٰنُ ٱبۡنِ لِي صَرۡحٗا لَّعَلِّيٓ أَبۡلُغُ ٱلۡأَسۡبَٰبَ

و فرعون گفت: اي هامان! برايم برج بسيار بلندي بساز، تا به آن اسباب دست يابم

أَسۡبَٰبَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ فَأَطَّلِعَ إِلَىٰٓ إِلَٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّي لَأَظُنُّهُۥ كَٰذِبٗاۚ وَكَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرۡعَوۡنَ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ وَصُدَّ عَنِ ٱلسَّبِيلِۚ وَمَا كَيۡدُ فِرۡعَوۡنَ إِلَّا فِي تَبَابٖ

اسباب [رسيدن] به آسمانها، تا از الهى موسي اطلاع يابم، زيرا من او را دروغگو مي‌پندارم، و به اين گونه، عمل زشت فرعون، برايش زيبا جلوه داده شد، و از راه حق بازداشته شد، و حيلة فرعون جز در تباهي نبود

وَقَالَ ٱلَّذِيٓ ءَامَنَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُونِ أَهۡدِكُمۡ سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ

و شخصي كه ايمان آورده بود، [كه مؤمن آل فرعون باشد] گفت: اي قوم من! از من پيروي كنيد، تا شما را به راه راست هدايت نمايم

يَٰقَوۡمِ إِنَّمَا هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا مَتَٰعٞ وَإِنَّ ٱلۡأٓخِرَةَ هِيَ دَارُ ٱلۡقَرَارِ

اي قوم من! جز اين نيست كه زندگي دنيا برخورداري اندكي است، و اين آخرت است كه سراي هميشگي است

مَنۡ عَمِلَ سَيِّئَةٗ فَلَا يُجۡزَىٰٓ إِلَّا مِثۡلَهَاۖ وَمَنۡ عَمِلَ صَٰلِحٗا مِّن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَأُوْلَـٰٓئِكَ يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ يُرۡزَقُونَ فِيهَا بِغَيۡرِ حِسَابٖ

كسي كه مرتكب كار بدي شود، جز همانند آن، كيفر نمي‌يابد، و هر مرد، و زن نيكوكار مؤمني كه عمل نيكي انجام دهد، آنها هستند كه به جنت مي‌روند، و در آنجا بدون حساب روزي داده مي‌شوند

۞وَيَٰقَوۡمِ مَا لِيٓ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلنَّجَوٰةِ وَتَدۡعُونَنِيٓ إِلَى ٱلنَّارِ

و اي قوم من! چگونه است كه من شما را به سوي نجات [از آتش دوزخ] دعوت مي‌كنم، و شما مرا به سوي آتش [دوزخ] مي‌خوانيد

تَدۡعُونَنِي لِأَكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَأُشۡرِكَ بِهِۦ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞ وَأَنَا۠ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡغَفَّـٰرِ

مرا دعوت مي‌كنيد تا به الله كافر شوم، و چيزي را به او شريك بگردانم كه به آن علمي ندارم، و من شما را به سوي [الهى] كه پيروزمند آمرزنده است، دعوت مي‌نمايم

لَا جَرَمَ أَنَّمَا تَدۡعُونَنِيٓ إِلَيۡهِ لَيۡسَ لَهُۥ دَعۡوَةٞ فِي ٱلدُّنۡيَا وَلَا فِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَأَنَّ مَرَدَّنَآ إِلَى ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ

به يقين آنچه مرا به سوي آن دعوت مي‌كنيد، نه در [اين] دنيا ارزشي دارد، و نه در آخرت، و به يقين بازگشت همة ما به سوي الله است، و به يقين كه اسراف كاران اهل آتش [دوزخ] اند

فَسَتَذۡكُرُونَ مَآ أَقُولُ لَكُمۡۚ وَأُفَوِّضُ أَمۡرِيٓ إِلَى ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ

پس به زودي آنچه را كه براي شما مي‌گويم، به ياد خواهيد آورد، و من كار خود را به الله مي‌سپارم، به درستى الله به بندگان بينا است

فَوَقَىٰهُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِ مَا مَكَرُواْۖ وَحَاقَ بِـَٔالِ فِرۡعَوۡنَ سُوٓءُ ٱلۡعَذَابِ

و الله او را از بدي هاي آن حيله هاي كه به كار برده بودند، حفظ كرد، و عذابهاي بد، فرعونيان را احاطه نمود

ٱلنَّارُ يُعۡرَضُونَ عَلَيۡهَا غُدُوّٗا وَعَشِيّٗاۚ وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ أَدۡخِلُوٓاْ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ أَشَدَّ ٱلۡعَذَابِ

آتش دوزخ در صبح و شام بر آنان عرضه مي‌شود، و روزي كه قيامت برپا شود، [گفته مي‌شود] كه آل فرعون را به سخت ترين عذاب وارد كنيد

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ

ما آنان را مورد آزمايش قرار داديم، همان گونه كه صاحبان آن باغ را مورد آزمايش قرار داديم، آنگاه كه قسم ياد كردند كه در وقت صبح ميوة آنرا [پنهان از فقراء] خواهند چيد

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ

و إن شاء الله نگفتند

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ

و شبانگاه در حالي كه آنان خواب بودند، از سوي پروردگارت آفتي بر آن باغ نازل گرديد

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ

و [آن باغ] مانند خاكستر سياهي گرديد

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ

بامدادان يكديگر خود را صدا كردند

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ

كه اگر مي‌خواهيد ميوه هاي خود را بچينيد، صبح زود حركت كنيد، و به طرف كشتزار خود برويد

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ

آنان به راه افتادند، و با سرگوشي به يكديگر خود مي‌گفتند:

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ

امروز نبايد هيچ مسكيني نزد شما بيايد

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ

و صبحگاهان به اين نيت كه مي‌توانند [از آمدن فقراء] جلو گيري نمايند، و [آنان را] باز دارند [به سوي باغ] روان شدند

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ

و هنگامي كه باغ را ديدند، گفتند، ما راه را گم كرده ايم