حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ

تا اينكه مرگ ما آمد

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ

پس شفاعت شفاعت كنندگان براي آنها سودي نمي‌بخشد

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ

پس اينان را چه شده است كه از پند گرفتن روي‌گردانند

كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ

به طوري كه گويا [گوره] خران رميدة مي‌باشند

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ

كه از مقابل شير گريخته اند

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ

بلكه هر كدام از آنان مي‌خواهد براي او نامة سرگشادة داده شود

كَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

هرگز چنين نيست، و واقعيت اين است كه آنان از آخرت نمي‌ترسند

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٞ

هرگز چنين نيست، واقعيت اين است كه قرآن پندي است

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

پس هر كس كه مي‌خواهد از آن پند بگيرد

وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ

و پند نمي‌گيرند مگر آنكه الله بخواهد، او است كه بايد از او ترسيد، و او است كه مي‌آمرزد

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ

به روز قيامت قسم ياد مي‌كنم

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ

و به ملامت كننده قسم ياد مي‌كنم

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ

آيا انسان فكر مي‌كند كه استخوانهايش را جمع نخواهيم كرد

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ

بلكه قدرت داريم تا [خطوط سر] انگشتانش را موزون و مرتب نماييم

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

بلكه انسان مي‌خواهد [بدون ترس از آخرت] تا در مدت زماني كه پيش رو دارد، فسق و فجور نمايد

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ

مي‌پرسد: روز قيامت چه وقت است

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

آن زمان كه چشم خيره شود

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

و ماه تاريك گردد

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

و خورشيد و ماه با هم جمع شوند

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

در اين روز انسان مي‌گويد: راه گريز كجا است

كَلَّا لَا وَزَرَ

نه خير، [در اين روز] پناه گاهي وجود ندارد

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

در آن روز قرار گاه به سوي پروردگار تو است

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

در آن روز به انسان از آنچه پيش فرستاده است، و [به آنچه كه] از خود به جاي گذاشته است، [مانند صدقة جاريه و علم نافع] خبر داده مي‌شود

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ

بلكه انسان [به خوبي] بر نفس خود بينا است

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

ولو آنكه عذر هايش را پيش بياورد

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ

[اي پيامبر!] زبان خود را به [فرا گرفتن قرآن] حركت مده، تا در [خواندن آن] شتاب نمايي

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

زيرا جمع كردن [قرآن]، و خواندنش بر عهدة ما است

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

و چون آنرا [توسط جبرئيل بر تو] قراءت كرديم، [همان گونه] آن را قراءت كن

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ

و بعد از آن، بيان آن، بر عهدة ما است

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

هرگز چنان نيست [كه شما مي‌پنداريد] بلكه شما دنياي زودگذر را دوست مي‌داريد