۞قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ

[قوم نوح] گفتند: آيا ما به تو ايمان بياوريم، در حالي كه فرومايگان از تو پيروي نموده اند

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

[نوح] گفت: من چه مي‌دانم كه آنان چه مي‌كردند

إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ

اگر بفهميد حساب آنها جز بر پروردگار من نيست

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

و من مؤمنان را طرد نخواهم كرد

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ

من جز بيم دهندة آشكاري نيستم

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ

[قوم نوح] گفتند: اي نوح! اگر [از اين سخنان] دست بر نداري، سنگباران خواهي شد

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ

[نوح] گفت: پروردگارا! همانا قوم من مرا تكذيب كردند

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

پس ميان من و آنان داوري كن، و مرا و مؤمناني را كه با من هستند، نجات بده

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

پس او و كساني را كه با او بودند، در كشتي پُر باري نجات داديم

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ

بعد از آن باقيمانده را غرق كرديم

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

به يقين در اين ماجرا نشانة [از قدرت الله] است، ولي اكثر شان ايمان نياوردند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

و به يقين پروردگار تو پيروزمند مهربان است

كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

[قوم] عاد پيامبران را تكذيب نمودند

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

آنگاه كه برادر شان هود به آنها گفت: آيا [از الله] نمي‌ترسيد؟

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ

همانا من براي شما پيامبر اميني هستم

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

پس از الله بترسيد، و از من پيروي نماييد

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

و من از شما مزدي نمي‌طلبم، مزد من جز بر پروردگار جهانيان نيست

أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةٗ تَعۡبَثُونَ

آيا بر هر جاي بلندي، از روي هوي و هوس عمارتي مي‌سازيد

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ

و قصر هاي محكمي بناء مي‌كنيد، كه شايد [در اين دنيا] جاودانه مي‌مانيد

وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ

و چون [كسي را] كيفر دهيد، ستمكارانه كيفر مي‌دهيد

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

پس از الله بترسيد، و از من اطاعت كنيد

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ

و از آن ذاتي بترسيد كه شما را به نعمتهايي كه مي‌دانيد، مدد كرده است

أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمٖ وَبَنِينَ

شما را به چهار پايان، و فرزندان

وَجَنَّـٰتٖ وَعُيُونٍ

وباغها، و چشمه ساران مدد كرده است

إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ

به يقين من از عذاب روز بزرگى بر شما مي‌ترسم

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ

[قوم هود] گفتند: خواه ما را موعظه كني، و خواه موعظه نكني، براي ما يكسان است

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ

اين [گفتار تو] جز شيوة پيشينيان نيست

وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

و ما عذاب نخواهيم شد

فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

پس او را تكذيب كردند، و آنها را هلاك ساخيتم، به يقين در اين ماجرا نشانة [از قدرت الله] است، ولي اكثر شان ايمان نياوردند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

و به يقين پروردگار تو پيروزمند مهربان است