فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبٞ فَٱنتَصِرۡ

پس به درگاه پروردگار خود دعاء كرد و گفت: من مغلوب شده ام، پس مرا ياري بده

فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٖ مُّنۡهَمِرٖ

و [همان بود كه] در هاي آسمان را به آبي كه سيل آسا مي‌ريخت، گشوديم

وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونٗا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ قَدۡ قُدِرَ

و از زمين چشمه ها روان ساختيم، تا آب براي كاري كه مقرر شده بود، [فراهم آمد] و به هم پيوست

وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحٖ وَدُسُرٖ

و او [نوح را] بر كشتي كه از تخته ها، و ميخ ها ساخته شده بود، سوار كرديم

تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءٗ لِّمَن كَانَ كُفِرَ

[آن كشتي] زير نظر ما روان بود، اين انتقام به خاطر كسي بود كه انكارش كرده بودند

وَلَقَد تَّرَكۡنَٰهَآ ءَايَةٗ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ

و به يقين آن را عبرتي باقي گذاشتيم، و آيا پند گيرندة وجود دارد

فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ

پس عذاب و هشدار هاي من چگونه بود

وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ

و به تحقيق كه قرآن را براي پند پذيري آسان ساختيم، پس آيا كسي كه پند بپذيرد وجود دارد

كَذَّبَتۡ عَادٞ فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ

قوم عاد، [هود] را تكذيب نمودند، پس [بنگريد] كه عذاب، و هشدار هاي من چگونه بود؟

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحٗا صَرۡصَرٗا فِي يَوۡمِ نَحۡسٖ مُّسۡتَمِرّٖ

به يقين ما بر آنان تند باد وحشتناك و سردي را در روز شومي كه استمرار يافت، فرستاديم

تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٖ مُّنقَعِرٖ

بادي كه مردمان را چون تنه هاي درخت از ريشه بر آمده، از جاي برمي‌كند

فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ

پس [بنگريد] عذاب، و هشدار هاي من چگونه بود؟

وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ

و به تحقيق كه قرآن را براي پند پذيري آسان ساختيم، پس آيا كسي كه پند بپذيرد وجود دارد

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ

[قوم] ثمود بيم دهندگان را تكذيب نمودند

فَقَالُوٓاْ أَبَشَرٗا مِّنَّا وَٰحِدٗا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذٗا لَّفِي ضَلَٰلٖ وَسُعُرٍ

و گفتند: آيا بشري را كه يكي از خود ما است، پيروي نماييم، به يقين در اين صورت در گمراهي و ديوانگي خواهيم بود

أَءُلۡقِيَ ٱلذِّكۡرُ عَلَيۡهِ مِنۢ بَيۡنِنَا بَلۡ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٞ

آيا از ميان همة ما، وحي بر او نازل شده است؟ [چنين نيست] بلكه او دروغگوي خود پسندي است

سَيَعۡلَمُونَ غَدٗا مَّنِ ٱلۡكَذَّابُ ٱلۡأَشِرُ

به زودي فردا خواهند دانست كه دروغگوي خود پسند كيست

إِنَّا مُرۡسِلُواْ ٱلنَّاقَةِ فِتۡنَةٗ لَّهُمۡ فَٱرۡتَقِبۡهُمۡ وَٱصۡطَبِرۡ

همانا ماده شت را براي امتحان آنان خواهيم فرستاد، پس [اي صالح] منتظر [سر انجام] آنان باش، و صبر كن

وَنَبِّئۡهُمۡ أَنَّ ٱلۡمَآءَ قِسۡمَةُۢ بَيۡنَهُمۡۖ كُلُّ شِرۡبٖ مُّحۡتَضَرٞ

و به آنان خبر بده كه بايد آب در ميان آنان تقسيم شود، هر كس در روز نوبت خود بر سر آب حاضر شود

فَنَادَوۡاْ صَاحِبَهُمۡ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ

و آنها رفيق شان را صدا كردند، و او [سلاح] برگرفت، و ماده شتر را پي كرد

فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ

پس عذاب، و هشدار هاي من چگونه بود

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَكَانُواْ كَهَشِيمِ ٱلۡمُحۡتَظِرِ

ما بر آنان صداي بسيار مهيبي را فرستاديم، و ايشان همگي به صورت گياهان خشكي در آمدند

وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ

و به تحقيق ما قرآن را براي پند پذيري آسان ساختيم، پس آيا كسي كه پند بپذيرد وجود دارد

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطِۭ بِٱلنُّذُرِ

قوم لوط بيم دهندگان را تكذيب نمودند

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطٖۖ نَّجَّيۡنَٰهُم بِسَحَرٖ

ما بادي را كه با سنگ و ريگ همراه بود، بر آنان فرستاديم، مگر خانوادة لوط، كه آنان را به هنگام سحر نجات داديم

نِّعۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَاۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَن شَكَرَ

اين نعمتي از نزد ما بود، و ما كسي را كه شكرگزاري كند، چنين مزد مي‌دهيم

وَلَقَدۡ أَنذَرَهُم بَطۡشَتَنَا فَتَمَارَوۡاْ بِٱلنُّذُرِ

و به يقين [لوط] آنان را از عذاب ما بيم داد، ولي آنان با آن بيم ها به ستيزه برخاستند

وَلَقَدۡ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ

و آنان با [لوط] در بارة مهمانانش گفتگو كردند، و ما چشمان شان را محو كرديم، و [گفتيم طعم] عذاب و هشدار هايم را بچشيد

وَلَقَدۡ صَبَّحَهُم بُكۡرَةً عَذَابٞ مُّسۡتَقِرّٞ

و صبحگاهان، عذاب پيگيري به سراغ شان آمد

فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ

پس [طعم] عذاب و هشدارهايم را بچشيد