وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ
و در ساية از دود متراكم
Teilnahme :
لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ
كه نه خنك است، و نه خوش آيند
إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ
زيرا اينها پيش از اين ناز پرورده بودند
وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ
و بر گناه بزرگ [كه شرك باشد] اصرار ميكردند
وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
و ميگفتند: آيا هنگامي كه بميريم، و خاك و استخوان شويم، آيا دو باره زنده خواهيم شد
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
[و] آيا پدران پيشين ما نيز زنده خواهند شد
قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ
[اي پيامبر!] بگو به يقين اولين و آخرين
لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ
براي روز ميعاد معلوم [كه روز قيامت باشد] جمع ميشوند
ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ
بعد از آن شما اي گمراهان تكذيب كننده
لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ
به يقين كه از درخت زقوم خواهيد خورد
فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
و شكمها [ي خود] را از آن پُر ميكنيد
فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ
و بر روي آن از آب جوشان خواهيد نوشيد
فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ
به مانند نوشيدن شتران تشنگي زده
هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ
اين است مهماني اينها [مهماني اصحاب شمال] در روز قيامت
نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ
ما شما را آفريده كرده ايم، چرا باور نميكنيد
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ
برايم خبر بدهيد، از نطفة كه در [رحم زن ميريزيد]
ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ
آيا [اي مشركان!] شما آنرا خلق ميكنيد، يا ما خلق كننده هستيم
نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ
ما مرگ را در ميان شما مقدر كرده ايم، و هر گز ناتوان نيستم
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ
كه همانند شما را به جاي شما بياوريم، و شما را در آنچه كه نميدانيد، دوباره زنده گردانيم
وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ
و به تحقيق كه شما آفرينش اول را دانسته ايد، پس چرا پند نميگيريد
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ
در بارة آنچه كه ميكاريد، برايم خبر بدهيد
ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّـٰرِعُونَ
آيا شما آن را ميرويانيد، و يا ميرويانيم
لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ
اگر بخواهيم آنرا گياه در هم كوبيدة ميگردانيم، كه [افسوس خورده] و تعجب كنيد
إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ
[و بگوييد] ما زيان ديده ايم
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ
بلكه كاملا محروم شده ايم
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ
از آبي كه ميآشاميد برايم خبر بدهيد
ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ
آيا شما آنرا از ابر نازل كرده ايد، و يا ما نازل كننده ايم
لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ
و اگر بخواهيم آنرا شور ميگردانيم، پس چرا شكرگزاري نميكنيد
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ
از آتشي كه بر ميافروزيد، برايم خبر بدهيد
ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ
آيا درخت آن را شما پديد آورده ايد، و يا ما پديد آورنده ايم