۞وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مَنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِقِنطَارٖ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِدِينَارٖ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ إِلَّا مَا دُمۡتَ عَلَيۡهِ قَآئِمٗاۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَيۡسَ عَلَيۡنَا فِي ٱلۡأُمِّيِّـۧنَ سَبِيلٞ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ

و از اهل كتاب كسي است كه اگر او را به قنطاري [مال بسيار زيادي] امين بداري، آن را برايت پس مي‌دهد، و از آنها [از اهل كتاب] كسي است كه اگر او را به ديناري امين بداري، برايت پس نمي‌دهد، مگر اينكه پيوسته در نزدش بايستي، و اين به آن سبب است كه مي‌گويند: ما در برابر اميها [عربهاي ناخوان] مسؤول نيستيم، و در حالي كه مي‌دانند، بر الله دروغ مي‌گويند

بَلَىٰۚ مَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ وَٱتَّقَىٰ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ

چنين نيست، بلكه هر كس كه به عهد خود وفاء كند، و پرهيزگاري پيشه نمايد، به درستي الله پرهيزگاران را دوست مي‌دارد

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَشۡتَرُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَأَيۡمَٰنِهِمۡ ثَمَنٗا قَلِيلًا أُوْلَـٰٓئِكَ لَا خَلَٰقَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيۡهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

به يقين كساني كه پيمان الله و قَسَم‌هاي خود را به بهاي اندكي مي‌فروشند، براي آنها در آخرت بهرة نيست، و الله در روز قيامت با آنها سخن نمي‌گويد، و به سوي آنها نظر نمي‌كند، و پاكشان نمي‌سازد، و براي آنها عذاب دردناكي است

وَإِنَّ مِنۡهُمۡ لَفَرِيقٗا يَلۡوُۥنَ أَلۡسِنَتَهُم بِٱلۡكِتَٰبِ لِتَحۡسَبُوهُ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ وَمَا هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ

و به يقين از آنان [يهود] كساني هستند كه زبانهاي خود را به كتابي كه خود نوشته ‌اند، آن طور مي‌گردانند تا گمان ‌كنيد آنچه را كه مي‌گويند از كتاب است، [تورات]، و در حالي كه از كتاب [تورات] نيست، و مي‌گويند اين از طرف الله است، و حال آنكه از طرف الله نيست، و آنان در حالي كه مي‌دانند بر الله دروغ مي‌بندند

مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤۡتِيَهُ ٱللَّهُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُواْ عِبَادٗا لِّي مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَٰكِن كُونُواْ رَبَّـٰنِيِّـۧنَ بِمَا كُنتُمۡ تُعَلِّمُونَ ٱلۡكِتَٰبَ وَبِمَا كُنتُمۡ تَدۡرُسُونَ

براي هيچ بشري روا نيست كه الله برايش كتاب، و حُكم و نبوت را بدهد، بعد از آن [اين پيامبر] براي مردم بگويد: به جاي الله، بندگان من باشيد، بلكه بايد [بگويد كه] الله شناس، و الله پرست باشيد، و اين به سبب آنكه كتاب الله را [به ديگران] تعليم مي‌داديد، و به سبب آنكه درس مي‌خوانديد

وَلَا يَأۡمُرَكُمۡ أَن تَتَّخِذُواْ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ أَرۡبَابًاۚ أَيَأۡمُرُكُم بِٱلۡكُفۡرِ بَعۡدَ إِذۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ

[و پيامبر] شما را امر نمي‌كند كه فرشتگان و پيامبران را به معبودي بگيريد، آيا بعد از اينكه مسلمان شده‌ ايد، شما را به كافر شدن امر مي‌كند

وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ لَمَآ ءَاتَيۡتُكُم مِّن كِتَٰبٖ وَحِكۡمَةٖ ثُمَّ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مُّصَدِّقٞ لِّمَا مَعَكُمۡ لَتُؤۡمِنُنَّ بِهِۦ وَلَتَنصُرُنَّهُۥۚ قَالَ ءَأَقۡرَرۡتُمۡ وَأَخَذۡتُمۡ عَلَىٰ ذَٰلِكُمۡ إِصۡرِيۖ قَالُوٓاْ أَقۡرَرۡنَاۚ قَالَ فَٱشۡهَدُواْ وَأَنَا۠ مَعَكُم مِّنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ

و [اى پيامبر!] زماني را به ياد آور كه الله از پيامبران [و امتان پيشين] پيمان گرفت كه چون شما را كتاب و حكمت دادم، و بعد از آن براي شما پيامبري آمد كه آنچه را با شما است، تصديق مي‌كرد، بايد به او ايمان بياوريد، و او را ياري دهيد، [آنگاه] فرمود: آيا اقرار داريد، و بر اين كار عهد و پيمان مرا پذيرفتيد؟ گفتند: اقرار داريم، فرمود: پس شاهد باشيد، و من با شما از شاهدانم

فَمَن تَوَلَّىٰ بَعۡدَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ

پس كسي كه بعد از [اين اقرار و پيمان] روي برگرداند، آنان فاسقان اند

أَفَغَيۡرَ دِينِ ٱللَّهِ يَبۡغُونَ وَلَهُۥٓ أَسۡلَمَ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ طَوۡعٗا وَكَرۡهٗا وَإِلَيۡهِ يُرۡجَعُونَ

آيا آنان ديني را غير از دين الله مي‌طلبند؟ در حالي كه هر آنچه در آسمانها و زمين است، خواسته و نخواسته، [به رضا و يا به زور] تسليم او تعالي مي‌باشد، و به سوي او بازگردانده مي‌شوند

قُلۡ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا وَمَآ أُنزِلَ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَمَآ أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمۡ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ

[اي پيامبر!] بگو: به الله، و به آنچه كه بر ما نازل شده است، و به آنچه که بر ابراهيم، و اسماعيل، و اسحاق، و يعقوب و نوادگان [او] نازل شده است، و به آنچه كه به موسي و عيسي، و به پيامبران از طرف پروردگار شان داده شده است، ايمان داريم، بين هيچ كدام از آنان فرق نمي‌گذاريم، و ما براي او تسليم مي‌باشيم

وَمَن يَبۡتَغِ غَيۡرَ ٱلۡإِسۡلَٰمِ دِينٗا فَلَن يُقۡبَلَ مِنۡهُ وَهُوَ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ

و كسي كه غير از دين اسلام دين ديگري را پذيرا گردد، از وي قبول نشده، و او در آخرت از زيانكاران است

كَيۡفَ يَهۡدِي ٱللَّهُ قَوۡمٗا كَفَرُواْ بَعۡدَ إِيمَٰنِهِمۡ وَشَهِدُوٓاْ أَنَّ ٱلرَّسُولَ حَقّٞ وَجَآءَهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ

الله چگونه مردمي را هدايت مي‌كند كه ايمان آوردند، و به حقانيت پيامبر [محمد] گواهي دادند، و بعد از اينكه دلائل روشني براي شان آمد، كافر شدند، و الله مردم ستمكاران را هدايت نمي‌كند

أُوْلَـٰٓئِكَ جَزَآؤُهُمۡ أَنَّ عَلَيۡهِمۡ لَعۡنَةَ ٱللَّهِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلنَّاسِ أَجۡمَعِينَ

سزاي چنين اشخاصي اين است كه لعنت الله، و فرشتگان و مردم همگي بر آنها است

خَٰلِدِينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابُ وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ

و در آن لعنت به طور جاويدان مي‌مانند، و عذاب از آنان تخفيف داده نمي‌شود، و نه هم براي آنها مهلت داده مي‌شود.[1]

إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ وَأَصۡلَحُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ

مگر كساني كه بعد از اين [كافر شدن] توبه كنند، و نيكوكار شوند، كه [اگر چنين كنند] پس به درستي الله آمرزندة مهربان است

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بَعۡدَ إِيمَٰنِهِمۡ ثُمَّ ٱزۡدَادُواْ كُفۡرٗا لَّن تُقۡبَلَ تَوۡبَتُهُمۡ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلضَّآلُّونَ

به يقين كساني كه بعد از ايمان آوردن شان كافر شدند، و سپس بر كفر [خود] بيفزودند، توبة آنها هرگز قبول نمي‌شود، و آنان گمراهان اند

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كُفَّارٞ فَلَن يُقۡبَلَ مِنۡ أَحَدِهِم مِّلۡءُ ٱلۡأَرۡضِ ذَهَبٗا وَلَوِ ٱفۡتَدَىٰ بِهِۦٓۗ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ

به يقين كساني كه كافر شدند، و بر كفر مردند، اگر به ‌اندازة كه زمين را پر از طلا كنند، و گرچه [همة اينها را] براي خلاصي خود فديه بدهند، از هيچ يك آنها پذيرفته نمي‌شود، و براي آنها عذاب دردناكي است، و براي آنان هيچ ياري دهندة نيست

لَن تَنَالُواْ ٱلۡبِرَّ حَتَّىٰ تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَۚ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيۡءٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٞ

هرگز به [ثواب احسان و] خوبي [كه جنت باشد] تا آن وقت دست نمي‌يابيد كه از چيزي انفاق كنيد كه آن را دوست مي‌داريد، و هر چيزي را كه انفاق كنيد، به درستي كه الله به آن دانا است