سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى

نام پروردگار بلند مرتبه ات را منزه بدار

ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ

آن ذاتي كه آفريد، و سامان بخشيد

وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ

و آن ذاتي كه [همه چيز را] به اندازه گردانيد، و هدايت نمود

وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ

و آن ذاتي كه علف زارها را رويانيد

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ

و سپس آنرا خشك و سياه گردانيد

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ

[اي پيامبر!] ما به زودي [قرآن] را بر تو خواهيم خواند، و تو آنرا فراموش نخواهي كرد

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ

مگر آنچه را كه الله بخواهد، و همانا او پنهان و آشكار را مي‌داند

وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ

و [اي پيامبر!] تو را براي شريعت آساني آماده مي‌سازيم

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ

پس پند بده، اگر پند دادن منفعت داشته باشد

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ

كسي كه [از الله] مي‌ترسد، به زودي پند خواهد گرفت

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى

و كسي كه شقي باشد، از آن [پند] كناره گيري مي‌نمايد

ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

و اين كسي است كه در آتش بزرگ گرفتار مي‌شود

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ

بعد از آن در آن آتش نه مي‌ميرد، و نه زنده مي‌ماند

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

به يقين رستگار كسي است كه خود را تزكيه نمايد

وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ

و نام پروردگار خود را ياد كند، و نماز بخواند

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

بلكه شمايان زندگي دنيا را بر مي‌گزينيد

وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ

و حالانكه [زندگي] آخرت بهتر، و پاينده تر است

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ

به يقين [اين چيزها] در صحيفه هاي پيشينيان موجود است

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ

كه صحيفه هاي ابراهيم و موسي باشد

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ

آيا خبر روز فرا گيرنده [كه روز قيامت باشد] به تو رسيده است

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ

در آن روز چهره هايي زبون است

عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ

كه مشقت ديده و زحمت كشيده اند

تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ

در آتش سوزان در مي‌آيند

تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ

از چشمة سوزاني نوشانده مي‌شوند

لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ

براي آنها طعامي جز از خار خشك زهر دار نيست

لَّا يُسۡمِنُ وَلَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ

كه [اين خار خشك زهر دار] نه فربه مي‌سازد، و نه از گرسنگي نجات مي‌دهد

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ

چهره‌هايي در اين روز، تازه و شاداب اند

لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ

از كوشش خود راضي هستند

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ

در بهشت برين مي‌باشند

لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ

[كه در آنجا] هيچ سخن بيهودة نمي‌شنوند