وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَلِقَآئِهِۦٓ أُوْلَـٰٓئِكَ يَئِسُواْ مِن رَّحۡمَتِي وَأُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

و كساني كه به آيات الله و ديدار او كافر شدند، آنها كساني هستند كه از رحمت من نااميد مي‌باشند، و آنها كساني هستند كه براي آنها [در قيامت] عذاب درد ناكي است

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱقۡتُلُوهُ أَوۡ حَرِّقُوهُ فَأَنجَىٰهُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلنَّارِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ

و جواب قومش [قوم ابراهيم] جز اين نبود كه گفتند: او را بكشيد، يا او را بسوزانيد، و الله او را از آتش نجات داد، به يقين در اين ماجرا نشانه هايي بر قدرت الله براي مردمي است كه ايمان مي‌آورند

وَقَالَ إِنَّمَا ٱتَّخَذۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡثَٰنٗا مَّوَدَّةَ بَيۡنِكُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ ثُمَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ يَكۡفُرُ بَعۡضُكُم بِبَعۡضٖ وَيَلۡعَنُ بَعۡضُكُم بَعۡضٗا وَمَأۡوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّـٰصِرِينَ

و [ابراهيم] گفت: جز اين نيست كه شما براي خود بتهايي را برگزيده ايد، تا در زندگي دنيا ميان شما وسيلة دوستي و محبت باشند، ولي در روز قيامت منكر يكديگر مي‌شويد، و عدة از شما، عدة ديگري را لعنت مي‌كند، و جايگاه شما آتش است، و براي شما هيچ ياوري نيست

۞فَـَٔامَنَ لَهُۥ لُوطٞۘ وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ

و لوط به او [ابراهيم] ايمان آورد، و گفت: من به سوي پروردگارم هجرت مي‌كنم، كه او پيروزمند با حكمت است

وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَجَعَلۡنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ ٱلنُّبُوَّةَ وَٱلۡكِتَٰبَ وَءَاتَيۡنَٰهُ أَجۡرَهُۥ فِي ٱلدُّنۡيَاۖ وَإِنَّهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

و اسحاق و يعقوب را به او [ابراهيم] عطاء كرديم، و نبوت و كتاب را در ذرية او قرار داديم، و مزد او را در دنيا داديم، و به يقين در آخرت او از جملة صالحان است

وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ إِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنۡ أَحَدٖ مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ

و لوط را [به ياد آور] آنگاه كه براي قوم خود گفت: همانا شما كار زشتي مي‌كنيد، كه هيچ يك از جهانيان پيش از شما اين كار را نكرده است

أَئِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلرِّجَالَ وَتَقۡطَعُونَ ٱلسَّبِيلَ وَتَأۡتُونَ فِي نَادِيكُمُ ٱلۡمُنكَرَۖ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱئۡتِنَا بِعَذَابِ ٱللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ

آيا شما با مردها آميزش [جنسي] مي‌كنيد، و رهزني مي‌كنيد، و در محافل خود مرتكب كار هاي بدي مي‌شويد؟ و جواب قومش جز اين نبود كه گفتند: اگر راست مي‌گويي عذاب الله را بر ما بياور

قَالَ رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ

[لوط] گفت: پروردگارا! مرا بر [اين] قوم مفسد پيروز بگردان

وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُوٓاْ إِنَّا مُهۡلِكُوٓاْ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِۖ إِنَّ أَهۡلَهَا كَانُواْ ظَٰلِمِينَ

و چون فرستادگان ما براي ابراهيم بشارت [فرزند] داشتن را آوردند، گفتند: ما [مي خواهيم] مردمان اين قريه را به هلاكت برسانيم، زيرا مردمان آن ستمكار هستند

قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطٗاۚ قَالُواْ نَحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَن فِيهَاۖ لَنُنَجِّيَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ

[ابراهيم] گفت: لوط در آن قريه است، گفتند: ما به كساني كه در آنجا هستند، [از تو] دانا تريم، او و خانواده اش را نجات مي‌دهيم مگر همسرش را كه از بازماندگان مي‌باشد

وَلَمَّآ أَن جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗاۖ وَقَالُواْ لَا تَخَفۡ وَلَا تَحۡزَنۡ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهۡلَكَ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ

و چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند، [به سبب آمدن آنها] سخت ناراحت و تنگدل شد، و [آن فرشتگان] برايش گفتند: مترس، و غمگين مشو، ما تو و خانوادة تو را نجات مي‌دهيم، مگر همسر تو را كه از بازماندگان خواهد بود

إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰٓ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ

ما بر مردم اين قريه به سبب فسق آنها عذابي را از آسمان نازل مي‌كنيم

وَلَقَد تَّرَكۡنَا مِنۡهَآ ءَايَةَۢ بَيِّنَةٗ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ

و همانا از آن قريه براي مردمي كه انديشه مي‌كنند، پند [و عبرت] روشني باقي گذاشتيم

وَإِلَىٰ مَدۡيَنَ أَخَاهُمۡ شُعَيۡبٗا فَقَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱرۡجُواْ ٱلۡيَوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ

و به سوي [اهل] مدين، برادر شان شعيب را فرستاديم، گفت: اي قوم من! الله را بپرستيد، و به روز قيامت اميدوار باشيد، و در زمين فساد كاري نكنيد

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ

او را تكذيب كردند، و زلزله آنان را فرو گرفت، و به خانه هاي خود از پاي در آمدند

وَعَادٗا وَثَمُودَاْ وَقَد تَّبَيَّنَ لَكُم مِّن مَّسَٰكِنِهِمۡۖ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَعۡمَٰلَهُمۡ فَصَدَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِيلِ وَكَانُواْ مُسۡتَبۡصِرِينَ

و [قوم] عاد و ثمود را [نيز هلاك كرديم] و [آثار اين هلاكت] براي شما از خانه هاي شان نمايان است، و شيطان كارهاي آنان را براي شان زيبا جلوه داد، و در حالي كه مردم با بصيرتي بودند

وَقَٰرُونَ وَفِرۡعَوۡنَ وَهَٰمَٰنَۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا كَانُواْ سَٰبِقِينَ

و قارون و فرعون و هامان را [نيز هلاك ساختيم] و به تحقيق موسي با دلائل روشني نزد آنان آمد، و آنان در روي زمين به سركشي پرداختند، ولي نتوانستند [از سلطة ما] سبقت بگيرند

فَكُلًّا أَخَذۡنَا بِذَنۢبِهِۦۖ فَمِنۡهُم مَّنۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِ حَاصِبٗا وَمِنۡهُم مَّنۡ أَخَذَتۡهُ ٱلصَّيۡحَةُ وَمِنۡهُم مَّنۡ خَسَفۡنَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ وَمِنۡهُم مَّنۡ أَغۡرَقۡنَاۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ

هر كدام [از اين اقوام سركش] را به گناهش گرفتار ساختيم، بر بعضي از آنان طوفاني از سنگريزه فرستاديم، و بعضي از آنها را آواز مهيب مرگباري فرو گرفت، و بعضي را در زمين فرو برديم، و بعضي را غرق كرديم، و الله بر آنان ستم نكرد، بلكه آنان بودند كه بر خود ستم كردند

مَثَلُ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡلِيَآءَ كَمَثَلِ ٱلۡعَنكَبُوتِ ٱتَّخَذَتۡ بَيۡتٗاۖ وَإِنَّ أَوۡهَنَ ٱلۡبُيُوتِ لَبَيۡتُ ٱلۡعَنكَبُوتِۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ

مَثَل كساني كه به جاي الله دوستاني برگزيده اند، مانند مَثَل عنكبوت است كه [براي خود] خانة ساخته است، و يقينا اگر بدانند سست‌ترين خانه ها، خانة عنكبوت است

إِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ مِن شَيۡءٖۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ

به درستى الله هر چيزي را كه غير از او عبادت مي‌كنند، مي‌داند، و او پيروزمند با حكمت است

وَتِلۡكَ ٱلۡأَمۡثَٰلُ نَضۡرِبُهَا لِلنَّاسِۖ وَمَا يَعۡقِلُهَآ إِلَّا ٱلۡعَٰلِمُونَ

و اين چيزها را براي مردم مثال مي‌زنيم، و جز علماء ديگران [حقيقت] آنها را فهميده نمي‌توانند

خَلَقَ ٱللَّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ

الله آسمانها و زمين را به حق آفريد، و به يقين در اين آفرينش دليلي [بر قدرت الله] براي مؤمنان است

ٱتۡلُ مَآ أُوحِيَ إِلَيۡكَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَۖ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ تَنۡهَىٰ عَنِ ٱلۡفَحۡشَآءِ وَٱلۡمُنكَرِۗ وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تَصۡنَعُونَ

[اي پيامبر!] آنچه را كه از اين كتاب بر تو وحي ‌شده است، تلاوت كن، و نماز را برپا دار، كه نماز [انسان] را از فحشاء و منكر بازمي‌دارد، و به يقين ذِكْر الله بزرگتر است، و الله مي‌داند كه شما چه مي‌كنيد