ثُمَّ قَسَتۡ قُلُوبُكُم مِّنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ فَهِيَ كَٱلۡحِجَارَةِ أَوۡ أَشَدُّ قَسۡوَةٗۚ وَإِنَّ مِنَ ٱلۡحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنۡهُ ٱلۡأَنۡهَٰرُۚ وَإِنَّ مِنۡهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخۡرُجُ مِنۡهُ ٱلۡمَآءُۚ وَإِنَّ مِنۡهَا لَمَا يَهۡبِطُ مِنۡ خَشۡيَةِ ٱللَّهِۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعۡمَلُونَ

بعد از اين واقعه، دلهاي شما مانند سنگ سخت شد، بلكه سخت تر [از سنگ]، زيرا از بعضي سنگها جويها جاري مي‌شود، و بعضي از سنگها مي‌شكافد، واز آن آب بيرون مي‌شود، و بعضي از سنگها از ترس الله فرو مي‌ريزد، و الله متعال از آنچه مي‌كنيد غافل نيست

وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَمَا تُقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُم مِّنۡ خَيۡرٖ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ

و نماز را بر پا داريد، و زكات را اداء نماييد، و آنچه را كه از پيش مي‌فرستيد، نزد الله خواهيد يافت، به يقين الله تعالى به آنچه مي‌كنيد، بينا است

قُلۡ أَتُحَآجُّونَنَا فِي ٱللَّهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمۡ وَلَنَآ أَعۡمَٰلُنَا وَلَكُمۡ أَعۡمَٰلُكُمۡ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُخۡلِصُونَ

بگو! در بارة الله با ما مجادله مي‌كنيد، در حالي كه او پروردگار ما و پروردگار شما است، و اعمال ما مربوط به ما، و اعمال شما مربوط به شما است، و [عبادت] ما خاص و خالص براي [الله] است

ٱلۡحَجُّ أَشۡهُرٞ مَّعۡلُومَٰتٞۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ ٱلۡحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي ٱلۡحَجِّۗ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُۗ وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيۡرَ ٱلزَّادِ ٱلتَّقۡوَىٰۖ وَٱتَّقُونِ يَـٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ

وقت حج، ماههاي معلومي است[1]، پس كسي كه در اين ماهها حج را بر خود واجب گردانيد، [بداند كه] در اثناي [اعمال] حج، آميزش با زنان، و گناه كردن، و مجادله نمودن [روا] نيست، و هر آنچه كه از كار خير انجام مي‌دهيد، الله مي‌داند، و با خود توشه بر داريد، كه بهترين توشه پرهيزگاري است، و اي خردمندان! از من بپرهيزيد و بر حذر باشيد

يَسۡـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَۖ قُلۡ مَآ أَنفَقۡتُم مِّنۡ خَيۡرٖ فَلِلۡوَٰلِدَيۡنِ وَٱلۡأَقۡرَبِينَ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِۗ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٞ

از تو مي‌پرسند چه چيزي را انفاق كنند؟ بگو! هر مالي كه انفاق مي‌كنيد، براي پدر و مادر، و خويشاوندان، و يتيمان، و مساكين، و در راه ماندگان باشد، و هر كار خيري كه انجام مي‌دهيد، الله بر آن آگاه است

وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَعَشۡرٗاۖ فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ

كساني از شما كه وفات مي‌يابند، و همسراني از خود به جاي مي‌گذارند، [اين همسران] چهار ماه و ده روز انتظار بكشند، [عده بگذرانند] و چون عدة خود را به پايان رساندند، از آنچه كه از كار هاي متعارف [مانند ازدواج كردن، و امور مباحة ديگر] نسبت به خود انجام مي‌دهند، بر شما گناهي نيست، و الله به آنچه انجام مي‌دهيد، آگاه است

يَوۡمَ تَجِدُ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا عَمِلَتۡ مِنۡ خَيۡرٖ مُّحۡضَرٗا وَمَا عَمِلَتۡ مِن سُوٓءٖ تَوَدُّ لَوۡ أَنَّ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَهُۥٓ أَمَدَۢا بَعِيدٗاۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفۡسَهُۥۗ وَٱللَّهُ رَءُوفُۢ بِٱلۡعِبَادِ

روزي كه هر كس آنچه را از خوبي انجام داده است، [در پيش روي خود] حاضر مي‌بيند، و آنچه را كه از بدي انجام داده است، آرزو مي‌كند كه [اي كاش] بين اين اعمال بد، و بين او، فاصلة بسيار دوري مي‌بود، الله شما را از [عقاب] خود بيم مي‌دهد، و الله بر بندگان مهربان است

فَٱسۡتَجَابَ لَهُمۡ رَبُّهُمۡ أَنِّي لَآ أُضِيعُ عَمَلَ عَٰمِلٖ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰۖ بَعۡضُكُم مِّنۢ بَعۡضٖۖ فَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأُوذُواْ فِي سَبِيلِي وَقَٰتَلُواْ وَقُتِلُواْ لَأُكَفِّرَنَّ عَنۡهُمۡ سَيِّـَٔاتِهِمۡ وَلَأُدۡخِلَنَّهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ ثَوَابٗا مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسۡنُ ٱلثَّوَابِ

پس پروردگار شان دعاي آنها را قبول نمود، و [فرمود:] من كار [نيك] هيچ كسي را كه كار [نيكي] انجام دهد، خواه زن باشد، و خواه مرد، ضايع نمي‌سازم، بعضي از شما از بعض ديگر هستيد، پس كساني كه مهاجرت كردند، و از ديار خود بيرون رانده شدند، و در راه من اذيت شدند، و جهاد كردند، و كشته شدند، گناهان شان را از آنان مي‌زدايم، و آنها را به باغهايي وارد مي‌كنم كه از پايين آنها جويها روان است، اين پاداشي است از طرف الله، و اين الله است كه پاداش نيكو در نزد او است

وَمَن يَعۡمَلۡ سُوٓءًا أَوۡ يَظۡلِمۡ نَفۡسَهُۥ ثُمَّ يَسۡتَغۡفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا

و هر كس كه مرتكب كار بدي شود، و يا بر خود ستم كند، و بعد از آن از الله طلب مغفرت نمايد، الله را آمرزندة مهربان مي‌يايد

وَمَن يَكۡسِبۡ إِثۡمٗا فَإِنَّمَا يَكۡسِبُهُۥ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمٗا

و كسي كه مرتكب گناهي شود، جز آن نيست كه به زيان خودش مرتكب آن [گناه] شده است، و الله داناي با حكمت است

وَمَن يَكۡسِبۡ خَطِيٓـَٔةً أَوۡ إِثۡمٗا ثُمَّ يَرۡمِ بِهِۦ بَرِيٓـٔٗا فَقَدِ ٱحۡتَمَلَ بُهۡتَٰنٗا وَإِثۡمٗا مُّبِينٗا

و كسي كه مرتكب خطا و يا گناهي شود، و سپس بيگناهي را به آن متهم كند، به تحقيق كه بار تهمت و گناه آشكاري را بر دوش گرفته است

لَّيۡسَ بِأَمَانِيِّكُمۡ وَلَآ أَمَانِيِّ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِۗ مَن يَعۡمَلۡ سُوٓءٗا يُجۡزَ بِهِۦ وَلَا يَجِدۡ لَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيّٗا وَلَا نَصِيرٗا

[امور آخرت] وِفْق آرزوهاي شما، و آرزوهاي اهل كتاب نيست، و كسي كار بدي بكند، به سبب آن جزاء داده مي‌شود، و جز الله براي خود يار و ياوري نمي‌يابد

وَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ مِن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَأُوْلَـٰٓئِكَ يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ وَلَا يُظۡلَمُونَ نَقِيرٗا

و كسي كه از كارهاي شايسته انجام دهد، چه مرد باشد و چه زن، در حالي كه مؤمن باشد، چنين اشخاصي وارد بهشت مي‌شوند، و به اندازة نقطة [بر روي هستة خرما] بر آنها ستم نمي‌شود

وَيَسۡتَفۡتُونَكَ فِي ٱلنِّسَآءِۖ قُلِ ٱللَّهُ يُفۡتِيكُمۡ فِيهِنَّ وَمَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ فِي يَتَٰمَى ٱلنِّسَآءِ ٱلَّـٰتِي لَا تُؤۡتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرۡغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَٱلۡمُسۡتَضۡعَفِينَ مِنَ ٱلۡوِلۡدَٰنِ وَأَن تَقُومُواْ لِلۡيَتَٰمَىٰ بِٱلۡقِسۡطِۚ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِهِۦ عَلِيمٗا

و [اي پيامبر!] از تو در بارة زنان فتوي مي‌خواهند، بگو الله در بارة آنان به شما فتوي مي‌دهد، و [نيز در بارة] آنچه كه در قرآن بر شما در بارة زنان يتيم تلاوت مي‌گردد كه حق شان را نمي‌دهيد، و مي‌خواهيد آنها را به نكاح خود در آوريد، و [همچنين براي شما] در بارة كودكان صغير مستضعف، [توصيه مي‌کند] و [به شما توصيه مي‌كند كه] با يتيمان به عدالت رفتار كنيد، و هر كار خيري كه انجام دهيد، به يقين الله به آن دانا است

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ عَلَيۡكُمۡ أَنفُسَكُمۡۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا ٱهۡتَدَيۡتُمۡۚ إِلَى ٱللَّهِ مَرۡجِعُكُمۡ جَمِيعٗا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! شما مواظب خود باشيد، هرگاه شما هدايت شده باشيد[1]، كس ديگري كه گمراه شود، به شما ضرر نمي‌رساند، بازگشت همة شما به سوي الله است، آنگاه شما را به آنچه كه مي‌كرديد، خبر مي‌دهد

وَإِذَا جَآءَكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِـَٔايَٰتِنَا فَقُلۡ سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡۖ كَتَبَ رَبُّكُمۡ عَلَىٰ نَفۡسِهِ ٱلرَّحۡمَةَ أَنَّهُۥ مَنۡ عَمِلَ مِنكُمۡ سُوٓءَۢا بِجَهَٰلَةٖ ثُمَّ تَابَ مِنۢ بَعۡدِهِۦ وَأَصۡلَحَ فَأَنَّهُۥ غَفُورٞ رَّحِيمٞ

[اي پيامبر!] و چون كساني كه به آيات ما ايمان مي‌آورند، نزد تو آمدند، [به آنها] بگو: سلام بر شما، پروردگار تان رحمت را بر خود مقرر داشته است كه هر كس از شما كه به ناداني مرتكب كار بدي شود، و بعد از آن توبه كرده و به كار نيك بپردازد، به يقين كه او آمرزندة مهربان است

وَهُوَ ٱلَّذِي يَتَوَفَّىٰكُم بِٱلَّيۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا جَرَحۡتُم بِٱلنَّهَارِ ثُمَّ يَبۡعَثُكُمۡ فِيهِ لِيُقۡضَىٰٓ أَجَلٞ مُّسَمّٗىۖ ثُمَّ إِلَيۡهِ مَرۡجِعُكُمۡ ثُمَّ يُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

و او است كه شما را در شب قبض روح مي‌كند، و آنچه را كه در روز مي‌كنيد، مي‌داند، بعد از آن شما را در روز برمي‌انگيزد، تا مدت معين سپري شود، بعد از آن بازگشت شما به سوي او است، بعد از آن از آنچه كه مي‌كرديد، شما را خبر مي‌دهد

ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهۡدِي بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۚ وَلَوۡ أَشۡرَكُواْ لَحَبِطَ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

اين هدايت الله است، كه هر كس از بندگان خود را بخواهد به آن هدايت مي‌كند، و اگر شرك مي‌ورزيدند، هرآينه اعمال [نيك] شان به هدر مي‌رفت

وَلَا تَسُبُّواْ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ فَيَسُبُّواْ ٱللَّهَ عَدۡوَۢا بِغَيۡرِ عِلۡمٖۗ كَذَٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمۡ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِم مَّرۡجِعُهُمۡ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

و آنهايی را كه [مشركان] به جاي الله مي‌خوانند، دشنام مدهيد، تا مبادا آنان از روي دشمني و بي‌دانشي، الله را دشنام دهند، به همين گونه براي هر گروهي عمل شان را مزين ساخته ‌ايم، بعد از آن بازگشت آنان به سوي پروردگار شان است، و او به آنان از حقيقت آنچه كه مي‌كردند، خبر مي‌دهد

قُلۡ أَغَيۡرَ ٱللَّهِ أَبۡغِي رَبّٗا وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيۡءٖۚ وَلَا تَكۡسِبُ كُلُّ نَفۡسٍ إِلَّا عَلَيۡهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرۡجِعُكُمۡ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ فِيهِ تَخۡتَلِفُونَ

[اي پيامبر!] بگو! آيا غير از الله پروردگار [ديگري] را بجويم، در حالي كه او پروردگار همه چيز است، و هيچ كس كار بدي انجام نمي‌دهد، مگر آنكه به زيان خود او است، و هيچ كس بار گناه شخص ديگري را به دوش نمي‌گيرد، سپس بازگشت شما به سوي پروردگار شما است، و شما را به آنچه كه در آن اختلاف مي‌كرديد، خبر مي‌دهد

وَٱلَّذِينَ عَمِلُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ثُمَّ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِهَا وَءَامَنُوٓاْ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعۡدِهَا لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ

و كساني كه مرتكب كارهاي بد گرديده و بعد از آن توبه كرده و ايمان آورده ‌اند، هرآينه پروردگار تو بعد از آن [توبه]، آمرزندة مهربان است

يَعۡتَذِرُونَ إِلَيۡكُمۡ إِذَا رَجَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡۚ قُل لَّا تَعۡتَذِرُواْ لَن نُّؤۡمِنَ لَكُمۡ قَدۡ نَبَّأَنَا ٱللَّهُ مِنۡ أَخۡبَارِكُمۡۚ وَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

[اي پيامبر] هنگامي كه به سوي آنان باز گرديد، از شما عذر خواهي مي‎كنند، بگو: عذر خواهي نكنيد، هرگز سخن شما را باور نخواهيم كرد، به تحقيق كه الله ما را از اخبار شما آگاه ساخته است، و به زودي الله و رسول او عمل شما را خواهد ديد، آنگاه به سوي عالم غيب و آشكاري، باز گردانده مي‌شويد، و شما را به آنچه مي‌كرديد، آگاه مي‌سازد

وَقُلِ ٱعۡمَلُواْ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۖ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

و اي پيامبر! بگو: عمل كنيد، و به زودي الله عمل شما را مي‌بيند، و نيز پيامبر او و مؤمنان عمل شما را مي‌بينند، و به زودي به سوي كه داناي پنهان و آشكار است، بازگردانده مي‌شويد، و شما را از آنچه انجام مي‌داديد خبر مي‌دهد

مَا كَانَ لِأَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ وَمَنۡ حَوۡلَهُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ ٱللَّهِ وَلَا يَرۡغَبُواْ بِأَنفُسِهِمۡ عَن نَّفۡسِهِۦۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ لَا يُصِيبُهُمۡ ظَمَأٞ وَلَا نَصَبٞ وَلَا مَخۡمَصَةٞ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَطَـُٔونَ مَوۡطِئٗا يَغِيظُ ٱلۡكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنۡ عَدُوّٖ نَّيۡلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلٞ صَٰلِحٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ

براي اهل مدينه و باديه نشينان اطراف آن سزاوار نيست كه از همراهي با پيامبر الله خودداري نمايند، و جان خود را از جان او عزيزتر بدارند؛ زيرا در راه الله هيچ تشنگي، و رنجي، و گرسنگي به آنها نمي‌رسد، و هيچ گامي برنمي‌دارند كه موجب غضب كافران شود، و هيچ دستبردي به دشمنان نمي‌زنند، مگر آنكه براي شان عمل صالحي نوشته مي‌شود؛ زيرا الله مزد نيكوكاران را ضايع نمي‌سازد

وَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل لِّي عَمَلِي وَلَكُمۡ عَمَلُكُمۡۖ أَنتُم بَرِيٓـُٔونَ مِمَّآ أَعۡمَلُ وَأَنَا۠ بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ

و [اى پيامبر!] اگر [مشركان] تو را تكذيب كردند، بگو: عمل من براي من، و عمل شما براي شما است، شما از آنچه كه من مي‌كنم بيزاريد، و من از آنچه كه شما مي‌كنيد [كه شرك آوردن به الله يكتا باشد] بيزارم،

وَمَا تَكُونُ فِي شَأۡنٖ وَمَا تَتۡلُواْ مِنۡهُ مِن قُرۡءَانٖ وَلَا تَعۡمَلُونَ مِنۡ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيۡكُمۡ شُهُودًا إِذۡ تُفِيضُونَ فِيهِۚ وَمَا يَعۡزُبُ عَن رَّبِّكَ مِن مِّثۡقَالِ ذَرَّةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِي ٱلسَّمَآءِ وَلَآ أَصۡغَرَ مِن ذَٰلِكَ وَلَآ أَكۡبَرَ إِلَّا فِي كِتَٰبٖ مُّبِينٍ

[اى پيامبر!] و در هيچ كاري نمي‌باشي، و هيچ آية از قرآن را نمي‌خواني، و [اى مردم! شما] هيچ عملي را انجام نمي‌دهيد، مگر آنكه ما در وقت انجام دادن آن عمل بر شما شاهديم، و [اى پيامبر!] به اندازة ذرة بر پروردگار تو [نه] در زمين پنهان مي‌ماند و نه در آسمان، و هيچ چيز كوچكتر و بزرگتري از آن [ذره] نيست، مگر آنكه در كتاب مبيني [كه لوح محفوظ باشد] ثبت است

مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡۖ أَعۡمَٰلُهُمۡ كَرَمَادٍ ٱشۡتَدَّتۡ بِهِ ٱلرِّيحُ فِي يَوۡمٍ عَاصِفٖۖ لَّا يَقۡدِرُونَ مِمَّا كَسَبُواْ عَلَىٰ شَيۡءٖۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَٰلُ ٱلۡبَعِيدُ

مَثَل كساني كه به پروردگار شان كافر شدند، اعمال آنان چون خاكستري است كه تند بادي در روزي كه طوفان است به آن مى‌وزد، و بر هيچ چيزي از آنچه [از اعمال نيك در دنيا] انجام داده بودند، دسترسي ندارند، اين گمراهي دور و دراز است

وَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَّهَ غَٰفِلًا عَمَّا يَعۡمَلُ ٱلظَّـٰلِمُونَۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمۡ لِيَوۡمٖ تَشۡخَصُ فِيهِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ

و گمان مبر كه الله از آنچه كه ستمكاران مي‌كنند، غافل است، همانا [كيفر] آﻧان را ﺑـﺮاي روزي ﻛﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎ در آن ﺧﻴﺮه ﻣﻲﺷـﻮﻧﺪ، ﺑـﻪ ﺗـﺄﺧﻴﺮ ﻣـﻲاندازد

فَوَرَبِّكَ لَنَسۡـَٔلَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ

و به پروردگار تو قَسَم كه هرآينه [در روز قيامت] از همة آنان خواهيم پرسيد

عَمَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

از [همة] آنچه كه [در دنيا] انجام مي‌دادند