وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلَّذِينَ ٱعۡتَدَوۡاْ مِنكُمۡ فِي ٱلسَّبۡتِ فَقُلۡنَا لَهُمۡ كُونُواْ قِرَدَةً خَٰسِـِٔينَ

و به تحقيق كساني را كه از شما در روز شنبه تجاوز كردند، شناختيد، و به آنان گفتيم: بوزينگان رانده شدة باشيد

وَرَفَعۡنَا فَوۡقَهُمُ ٱلطُّورَ بِمِيثَٰقِهِمۡ وَقُلۡنَا لَهُمُ ٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا وَقُلۡنَا لَهُمۡ لَا تَعۡدُواْ فِي ٱلسَّبۡتِ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا

و به سبب پيمان شكني شان، كوه طور را بالاي سر شان برافراشتيم، و براي آنها گفتيم: سجده كنان به دروازة [بيت المقدس] داخل شويد، و براي آنها گفتيم: در روز شنبه تجاوز نكنيد، [ ماهي شكار نكنيد]، و از آنها پيمان محكمي‌گرفتيم

وَسۡـَٔلۡهُمۡ عَنِ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَتۡ حَاضِرَةَ ٱلۡبَحۡرِ إِذۡ يَعۡدُونَ فِي ٱلسَّبۡتِ إِذۡ تَأۡتِيهِمۡ حِيتَانُهُمۡ يَوۡمَ سَبۡتِهِمۡ شُرَّعٗا وَيَوۡمَ لَا يَسۡبِتُونَ لَا تَأۡتِيهِمۡۚ كَذَٰلِكَ نَبۡلُوهُم بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ

و از آنان در بارة [مردم] روستا كه در كنار دريا بودند، سؤال كن، آنگاه كه در روز شنبه تجاوز مي‌كردند، آن زماني كه ماهيان آنها در روز شنبه [كه روز عبادت شان بود] به طور آشكارا مي‌آمدند، و روزي كه [بزرگ داشتن] روز شنبه نمي‌داشتند، نمي‌آمدند، اين چنين آنان را به سبب آنكه نافرماني مي‌كردند، آزمايش كرديم

وَإِذۡ قَالَتۡ أُمَّةٞ مِّنۡهُمۡ لِمَ تَعِظُونَ قَوۡمًا ٱللَّهُ مُهۡلِكُهُمۡ أَوۡ مُعَذِّبُهُمۡ عَذَابٗا شَدِيدٗاۖ قَالُواْ مَعۡذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَلَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ

و [زماني را به ياد آور] كه گروهي از آنان گفتند: چرا مردمي را پند مي‌دهيد كه الله آنها را هلاك می‌کند، و يا به عذاب سختي گرفتار مي‌سازد؟ گفتند: تا [براي ما] در نزد پروردگار تان عذري باشد، و تا شايد كه [اين مردم] پرهيزگاري كنند

فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِۦٓ أَنجَيۡنَا ٱلَّذِينَ يَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلسُّوٓءِ وَأَخَذۡنَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ بِعَذَابِۭ بَـِٔيسِۭ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ

و چون پندي را كه به آنان داده شده بود، فراموش كردند، كساني را كه از بدي نهي مي‌كردند، نجات داديم، و كساني را كه ستم كردند، به سبب فسق شان به عذاب بدي گرفتار ساختيم

فَلَمَّا عَتَوۡاْ عَن مَّا نُهُواْ عَنۡهُ قُلۡنَا لَهُمۡ كُونُواْ قِرَدَةً خَٰسِـِٔينَ

و چون از [ترك] آنچه كه از آن نهي شده بودند، سرپيچي نمودند، به آنها گفتيم به صورت بوزينگان خوار شدة باشيد

إِنَّمَا جُعِلَ ٱلسَّبۡتُ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِۚ وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

جز اين نيست كه [رعايت تعظيم روز] شنبه بر كساني مقرر شد كه در آن اختلاف كردند[1]، و به يقين پروردگارت روز قيامت در آنچه كه اختلاف می‌کردند، ميان آنان داوری می‌کند