إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كُفَّارٞ فَلَن يُقۡبَلَ مِنۡ أَحَدِهِم مِّلۡءُ ٱلۡأَرۡضِ ذَهَبٗا وَلَوِ ٱفۡتَدَىٰ بِهِۦٓۗ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ

به يقين كساني كه كافر شدند، و بر كفر مردند، اگر به ‌اندازة كه زمين را پر از طلا كنند، و گرچه [همة اينها را] براي خلاصي خود فديه بدهند، از هيچ يك آنها پذيرفته نمي‌شود، و براي آنها عذاب دردناكي است، و براي آنان هيچ ياري دهندة نيست

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ أَنَّ لَهُم مَّا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لِيَفۡتَدُواْ بِهِۦ مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنۡهُمۡۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

به يقين كساني كه كافر شدند، اگر تمام آنچه كه در روي زمين است، و همان اندازة ديگر از آنان باشد، و جهت خلاص شدن از عذاب روز قيامت فديه بدهند، از آنان قبول نمي‌شود، و براي آنها عذاب دردناكي است

وَلَوۡ أَنَّ لِكُلِّ نَفۡسٖ ظَلَمَتۡ مَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لَٱفۡتَدَتۡ بِهِۦۗ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَۖ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡقِسۡطِ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

و اگر براي هر كسي كه ستم كرده است، آنچه كه در زمين است بوده باشد، فديه بدهد[1]، و چون عذاب را ببينند، پيشيماني خود را پنهان مي‌كنند، در ميان آنان به عدالت قضاوت مي‌شود، و مورد ستم قرار نمي‌گيرند

لِلَّذِينَ ٱسۡتَجَابُواْ لِرَبِّهِمُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ وَٱلَّذِينَ لَمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَهُۥ لَوۡ أَنَّ لَهُم مَّا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفۡتَدَوۡاْ بِهِۦٓۚ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ سُوٓءُ ٱلۡحِسَابِ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ

براي كساني كه دعوت پروردگار شان را اجابت كرده اند، پاداش نيكي است، وكساني كه [دعوت] او را اجابت نكرده اند، اگر همة آنچه را كه در زمين است و همانند آنرا مي‌داشتند، هرآينه براي نجات خود مي‌دادند، [و از آنان قبول نمي‌شد] براي اينان حساب سختي است، و جايگاه شان دوزخ است، كه جايگاه بدي است

وَلَوۡ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفۡتَدَوۡاْ بِهِۦ مِن سُوٓءِ ٱلۡعَذَابِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَبَدَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مَا لَمۡ يَكُونُواْ يَحۡتَسِبُونَ

و اگر همة آنچه كه در زمين است، و همانند [آنچه كه در زمين است] براي كساني كه ستم كرده اند، تعلق داشته باشد، و همة آنها را براي خلاص شدن خود از عذاب روز قيامت فديه بدهند، [با آنهم از عذاب نجات نمي‌يابند]، و براي آنان از سوي الله چيزهايي آشكار مي‌شود، كه فكر آن را نمي‌كردند

فَٱلۡيَوۡمَ لَا يُؤۡخَذُ مِنكُمۡ فِدۡيَةٞ وَلَا مِنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ مَأۡوَىٰكُمُ ٱلنَّارُۖ هِيَ مَوۡلَىٰكُمۡۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ

لذا امروز نه از شما فدية قبول مي‌شود، و نه از كساني كه كافر شدند، جايگاه شما آتش [جهنم] است، و همان آتش سزاوار شما است، و چه بد جايگاهي است

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ

[دوستان] به يكديگر نشان داده مي‌شوند، مجرم آرزو مي‌كند كه از عذاب آن روز فرزندان خود