۞تِلۡكَ ٱلرُّسُلُ فَضَّلۡنَا بَعۡضَهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۘ مِّنۡهُم مَّن كَلَّمَ ٱللَّهُۖ وَرَفَعَ بَعۡضَهُمۡ دَرَجَٰتٖۚ وَءَاتَيۡنَا عِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَأَيَّدۡنَٰهُ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِۗ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا ٱقۡتَتَلَ ٱلَّذِينَ مِنۢ بَعۡدِهِم مِّنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُ وَلَٰكِنِ ٱخۡتَلَفُواْ فَمِنۡهُم مَّنۡ ءَامَنَ وَمِنۡهُم مَّن كَفَرَۚ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا ٱقۡتَتَلُواْ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَفۡعَلُ مَا يُرِيدُ

بعضي از اين پيامبران را بر بعضي ديگر برتري داده‌ايم، از آنان كسي است كه الله با او سخن گفته است [كه موسي باشد]، و بعضي را درجاتي برتري داد، به عيسي پسر مريم معجزه‎ها داديم، و او را به وسيلة روح القدس مؤيد ساختيم، و اگر الله مي‎خواست كساني كه بعد از آنها بودند، با وجود دلائل واضحي كه براي شان آمده بود، با يكديگر جنگ نمي‌كردند، ولي آنان اختلاف ورزيدند، بعضي ايمان آوردند، و برخي كافر شدند، و اگر الله مي‎خواست، باهم جنگ نمي‌كردند، ولي الله آنچه را اراده كند، انجام مي‌دهد

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَلَوۡ أَنَّهُمۡ إِذ ظَّلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ جَآءُوكَ فَٱسۡتَغۡفَرُواْ ٱللَّهَ وَٱسۡتَغۡفَرَ لَهُمُ ٱلرَّسُولُ لَوَجَدُواْ ٱللَّهَ تَوَّابٗا رَّحِيمٗا

و ما هيچ پيامبري را نفرستاديم مگر آنكه به امر الله بايد از وي اطاعت شود، و اگر آنان هنگامي كه بر خود ستم كردند، نزد تو مي‌آمدند، و از الله طلب مغفرت مي‌کردند، و پيامبر براي شان طلب مغفرت مي‌نمود، هرآينه الله را توبه پذير مهرباني مي‌يافتند

۞إِنَّآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ كَمَآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ نُوحٖ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ مِنۢ بَعۡدِهِۦۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَٰرُونَ وَسُلَيۡمَٰنَۚ وَءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ زَبُورٗا

[اي پيامبر] همانا ما به تو وحي فرستاديم، همان طوري كه به نوح و پيامبران بعد از او وحي فر ستاديم، و به ابراهيم، و اسماعيل، و اسحاق، و يعقوب، و نوادگان و عيسي، و ايوب، و يونس، و هارون، و سليمان، [نيز] وحي فرستاديم، و زبور را به داود داديم

وَرُسُلٗا قَدۡ قَصَصۡنَٰهُمۡ عَلَيۡكَ مِن قَبۡلُ وَرُسُلٗا لَّمۡ نَقۡصُصۡهُمۡ عَلَيۡكَۚ وَكَلَّمَ ٱللَّهُ مُوسَىٰ تَكۡلِيمٗا

و پيامبراني هستند كه سرگذشت آنها را پيش از اين به تو بيان كرده ‌ايم، و پيامبراني هستند كه سرگذشت آنان را بيان نكرده ‌ايم، و الله با موسي سخن گفت

رُّسُلٗا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى ٱللَّهِ حُجَّةُۢ بَعۡدَ ٱلرُّسُلِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمٗا

پيامبراني مژده دهنده و بيم دهنده [بودند]، تا اينكه [بعد از فرستادن] پيامبران براي مردم بر الله حجتي نباشد، و الله پيروزمند با حكمت است

مَّا ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ مَرۡيَمَ إِلَّا رَسُولٞ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِ ٱلرُّسُلُ وَأُمُّهُۥ صِدِّيقَةٞۖ كَانَا يَأۡكُلَانِ ٱلطَّعَامَۗ ٱنظُرۡ كَيۡفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ ٱلۡأٓيَٰتِ ثُمَّ ٱنظُرۡ أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ

مسيح بن مريم جز پيامبر [داراي مقام] ديگري نيست، پيش از وي پيامبران ديگري نيز بودند، و مادرش زن صديقة بود، و هر دو غذا مي‌خوردند، ببين چگونه آيات را براي آنها بيان مي‌داريم، و باز بنگر كه چگونه منحرف مي‌شوند

وَلَقَدۡ كُذِّبَتۡ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِكَ فَصَبَرُواْ عَلَىٰ مَا كُذِّبُواْ وَأُوذُواْ حَتَّىٰٓ أَتَىٰهُمۡ نَصۡرُنَاۚ وَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَٰتِ ٱللَّهِۚ وَلَقَدۡ جَآءَكَ مِن نَّبَإِيْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و همانا پيامبراني پيش از تو تكذيب شدند، و بر تكذيب و آزاري كه ديدند صبر كردند تا آنكه نصرت ما به آنها رسيد، و هيچ تبديل كنندة براي كلمات الله نيست، و به تحقيق كه از خبر پيامبران به تو رسيده است

وَمَا نُرۡسِلُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَۖ فَمَنۡ ءَامَنَ وَأَصۡلَحَ فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ

و ما پيامبران را جز اينكه بشارت دهندگان و بيم دهندگان باشند نمي‌فرستيم، پس هر كس كه ايمان بياورد و نيكوكاري كند، نه بر آنان ترسي است، و نه اندوهگين مي‌شوند

وَلِكُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولٞۖ فَإِذَا جَآءَ رَسُولُهُمۡ قُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡقِسۡطِ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

و براي هر امتي پيامبري است، و چون پيامبر شان بيايد، ميان آنها به عدالت داوري مي‌شود، و بر آنها ستم نمي‌شود

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ إِلَّا رِجَالٗا نُّوحِيٓ إِلَيۡهِم مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡقُرَىٰٓۗ أَفَلَمۡ يَسِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۗ وَلَدَارُ ٱلۡأٓخِرَةِ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

و ما پيش از تو [پيامبراني] نفرستاديم مگر مرداني از اهل شهرها را كه به آنها وحي مي‌كرديم، آيا [اين مشركان] در روي زمين نمي‌گردند، تا بنگرند سرانجام كساني كه پيش از آنان بودند، چگونه بود؟ و هرآينه دار آخرت براي كساني كه پرهيزگاري كردند بهتر است، آيا نمي‌انديشند

حَتَّىٰٓ إِذَا ٱسۡتَيۡـَٔسَ ٱلرُّسُلُ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ كُذِبُواْ جَآءَهُمۡ نَصۡرُنَا فَنُجِّيَ مَن نَّشَآءُۖ وَلَا يُرَدُّ بَأۡسُنَا عَنِ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

تا اينكه پيامبران نا اميد شدند، و [امت هاي آن پيامبران] چنين پنداشتند كه به آنان دروغ گفته شده است، [در اين وقت] نصرت ما به ايشان رسيد، و كساني را كه خواستيم نجات يافتتد، و عذاب ما از مردم مجرم برگشت نا پذير است

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوۡمِهِۦ لِيُبَيِّنَ لَهُمۡۖ فَيُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ

و ما هيچ پيامبري را جز به زبان قومش نفرستاديم، تا [رسالت خود را] براي آنان بيان نمايد، بعد از آن الله هر كسي را كه بخواهد گمراه نموده، و هر كسي را كه بخواهد هدايت مي‌كند، و او پيروزمند با حكمت است

قَالَتۡ لَهُمۡ رُسُلُهُمۡ إِن نَّحۡنُ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ وَمَا كَانَ لَنَآ أَن نَّأۡتِيَكُم بِسُلۡطَٰنٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ

پيامبران آنان براي شان گفتند: ما جز بشري همانند شما نيستيم، ولي الله بر هر كسي از بندگان خويش كه بخواهد منت مي‌نهد، [و او را به رسالت برمي‌گزيند]، و براي ما امكان نيست كه جز به اذن و ارادة الله براي شما معجزة بياوريم، و مؤمنان بايد بر الله توكل نمايند

وَمَا نُرۡسِلُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَۚ وَيُجَٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِٱلۡبَٰطِلِ لِيُدۡحِضُواْ بِهِ ٱلۡحَقَّۖ وَٱتَّخَذُوٓاْ ءَايَٰتِي وَمَآ أُنذِرُواْ هُزُوٗا

و ما پيامبران را جز بشارت دهنده و بيم دهنده نمي‌فرستيم، و كساني كه كافر شدند، به باطل مجادله مي‌كنند، تا سخن حق را به آن پامال سازند، و آيات مرا، و آنچه را كه به آن بيم داده شده اند، به مسخره گرفتند

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدُونِ

و ما پيش از تو هيچ پيامبري را نفرستاديم، مگر اينكه به او وحي مي‌كرديم كه جز من معبودي بر حقي نيست، پس [تنها] مرا بپرستيد

ٱللَّهُ يَصۡطَفِي مِنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ رُسُلٗا وَمِنَ ٱلنَّاسِۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعُۢ بَصِيرٞ

الله از ميان فرشتگان، و از ميان مردمان رسولاني را برمي گزيند، به درستى الله شنواي بينا است

ثُمَّ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا تَتۡرَاۖ كُلَّ مَا جَآءَ أُمَّةٗ رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُۖ فَأَتۡبَعۡنَا بَعۡضَهُم بَعۡضٗا وَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَحَادِيثَۚ فَبُعۡدٗا لِّقَوۡمٖ لَّا يُؤۡمِنُونَ

بعد از آن پيامبران خود را پي در پي فرستاديم، هر پيامبري كه به نزد امتش مي‌آمد، او را تكذيب مي‌كردند، ما هم آنان را يكي پس از ديگري [به هلاكت مي‌رسانديم] و آنها را به صورت افسانة [براي آيندگان] در آورديم، پس بر قوم ستمكار دوري [از رحمت الله] باد

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّآ إِنَّهُمۡ لَيَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشُونَ فِي ٱلۡأَسۡوَاقِۗ وَجَعَلۡنَا بَعۡضَكُمۡ لِبَعۡضٖ فِتۡنَةً أَتَصۡبِرُونَۗ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرٗا

[اي پيامبر!] و ما پيش از تو [هيچ پيامبري] از پيامبران را نفرستاديم، مگر آنكه غذا مي‌خوردند، و در بازار ها راه مي‌رفتند، و ما بعضي از شما را وسيلة امتحان بعض ديگري از شما قرار داديم، آيا صبر مي‌كنيد؟ و پروردگار تو بينا است

وَأَلۡقِ عَصَاكَۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهۡتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنّٞ وَلَّىٰ مُدۡبِرٗا وَلَمۡ يُعَقِّبۡۚ يَٰمُوسَىٰ لَا تَخَفۡ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ ٱلۡمُرۡسَلُونَ

[اي موسي] عصاي خود را بينداز، و چون ديد مانند ماري به حركت در آمد، [ترسيد] و به عقب برگشت، و به پشت سر خود نگاه نكرد، [فرموديم] اي موسي! نترس، كه پيامبران در نزد من نمي‌ترسند

وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

[اي پيامبر!] براي آنان [داستان] مردم شهر را مثال بزن، آنگاه كه فرستادگان [از طرف عيسي به امر الله] آنجا آمدند

إِذۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمُ ٱثۡنَيۡنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزۡنَا بِثَالِثٖ فَقَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَيۡكُم مُّرۡسَلُونَ

زماني كه دو نفر [از رسولان] را به سوي آنان فرستاديم، و [آن مردم] آنان را تكذيب نمودند، و ما آن [دو فرستاده را] به [فرستادن رسول] سومي تقويت نموديم، و آن [رسولان] گفتند: به يقين ما به سوي شما فرستاده شده ايم

قَالُواْ مَآ أَنتُمۡ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا وَمَآ أَنزَلَ ٱلرَّحۡمَٰنُ مِن شَيۡءٍ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا تَكۡذِبُونَ

[آن مردم] گفتند: شما جز انسانهايي همانند ما نيستيد، و [الله] مهربان چيزي را نازل نكرده است، و شما دروغ گوياني بيش نمي‌باشيد

قَالُواْ رَبُّنَا يَعۡلَمُ إِنَّآ إِلَيۡكُمۡ لَمُرۡسَلُونَ

[پيامبران] گفتند: پروردگار ما مي‌داند كه ما به يقين به سوي شما فرستاده شده ايم

وَمَا عَلَيۡنَآ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ

و بر ما جز تبليغ آشكار، [چيز ديگري] نيست

وَجَآءَ مِنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ رَجُلٞ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُواْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

و از دور ترين نقطة شهر، شخصي شتابان آمد [و خطاب به مردم آن شهر] گفت: اي قوم من! از فرستادگان [الله] اطاعت كنيد

ٱتَّبِعُواْ مَن لَّا يَسۡـَٔلُكُمۡ أَجۡرٗا وَهُم مُّهۡتَدُونَ

از كساني اطاعت كنيد كه از شما مزدي نمي‌خواهند، و هدايت شدگان هستند

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ مِنۡهُم مَّن قَصَصۡنَا عَلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّن لَّمۡ نَقۡصُصۡ عَلَيۡكَۗ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُ ٱللَّهِ قُضِيَ بِٱلۡحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ

و [اي پيامبر!] به يقين پيش از تو پيامبراني را فرستاديم، كه سرگذشت بعضي از آنان را براي تو بازگو كرديم، و سرگذشت بعضي از آنان را براي تو بازگو نكرديم، و براي هيچ پيامبري [اين قدرت] نيست كه بدون اذن الله معجزة بياورد، و چون فرمان الله بيايد، به حق حكم مي‌شود، و باطل گرايان در آنجا خساره مند مي‌شوند

وَمَآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡهُمۡ فَمَآ أَوۡجَفۡتُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ خَيۡلٖ وَلَا رِكَابٖ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُۥ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ

و آنچه را كه الله [از مال و زمين] آنها به پيامبر خود ارزاني داشت، [چيز هايي است] كه شما [در بدست آوردن آنها] نه اسپان را به جولان آورديد، و نه شتران را، و ليكن الله متعال پيامبرانش را بر هر كسي كه بخواهد، مسلط مي‌سازد، و الله بر هر چيزي توانا است